Gülten Ağrıtmış

Şiir Kılcal Damarlarını Çektim Aldım Gözlerinden Yazan Gülten Ağrıtmış

2012-01-28T16:02:00.000+02:00

Şiir Kılcal Damarlarını Çektim Aldım Gözlerinden
Yazan Gülten Ağrıtmış

Kılcal Damarlarını Çektim Aldım Gözlerinden
Nasıl güzeldi kirpiklerin.
Gözlerindeki kılcal damarlar.
O kılcal damarlardı çıt, çıt kırılan.
Kılcal damarlarını çektim aldım gözlerinden.
Tek, tek ayırdım.
İncinmesinler diye kuştüyü yastığa yatırdım.
Damarlarındaki kırmızılığı dinlendirdim.
Duruldu pembeleştiler.
Hafifleyip, hafiflettiler.
Huzura eriştiler.
Yatırdığım kuştüyü yastıktan aldım.
Koydum geri gözlerine,
Tüm kılcal damarlarını.
Islak kirpiklerin.
Uzun, uzun.
Kıvrık, kıvrık.
Üçlü, üçlü yapışmışken.
Gözlerinin üstünde.
Yele gibi korusun, tüm gelecek yorgunluklardan seni.
Ne güzel, sana bakmak.
Ne güzel.
Canım, meleğim, perim.
Ne güzel.
Bütün bedenim her haliyle.
Tel örgüdeyken.
Kafatasımın içinde yürür, yürür
Çıyan’lar.
Eğsem de başımı, bir o yana bir bu yana, sallasam da
Kaç tane, kaç tane?
Yakar değdikleri her hücremi.
Çıyan’lar, Çıyan’lar, Çıyan’lar zehirleriyle.
Zehirleriyle, gezinirler.
Şişer beynim, şişer.
Yakarlar.
Düşsün diye kulaklarımdan.
Sallarım.
Başımı öyle ya da böyle.
Şu ya da bu yana.
Kulağımdan çıkar bir, iki Çıyan.
Kalanlar, içerde.
Beklerim, çıksınlar.
Buğulu, cam.
Karmaşık rakamlar bir, sıfır, bir dizilim.
Fişi çekilmiş, ekranımın.
Takan yok.
Görüntü yok.
Parmaklarım, dikenli tellerle sarılı.
Kollarım, ayrı sarılı.
Bedenim, ayrı sarılı dikenli tellerle.
Batar.
Acıtır.
Yanıma gelmez, gelemez kimse.
Onlara da kendime de batar.
Batar, dikenli teller.
Cam, puslu.
Sen dersin; öyle ya da böyle.
Kulağımdan çıkar, bir Çıyan daha.
Kafatasımdaki kemikler, çatırdamış.
Şişmiş, şişmiş beynim.
Yakar, acıtır Çıyan’lar.
Dikenli teller.
Beklerim tek, tek kulaklarımdan.
Çıkıp gitmelerini Çıyan’ların.
Çıkar Çıyan'lar çıkar, gider.
Kendime kendimden, ne kalan?
Sen dersin; öyle ya da böyle.
Kendime kendimden, ne kalan?
Ben derim;

Kendime kendindir kalan.
Kendime kendimdir kalan.

23 Şubat 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

2012-01-28T15:52:00.000+02:00

İnsan Hakları Günü 10 Aralık 2011 Vicdan Filmleri Kısa Film Short Film Mesela For Example

2011-11-19T19:14:00.004+02:00

2011 Vicdan Filmleri
İnsan Hakları Etkinliği adına bir film
2011 Vicdan Filmlerine kATILIM
Kısa Film Short Film Mesela For Example
Yönetmen Director Gülten Ağrıtmış

vicdanfilmleri.org/?see=jth8q

Filmde ki mesajlar; İnsana verilen haklar vardır mesela kediye rivayete göre 9 can verildiği söylenir. Bazı insanlar düşer kalkar sürekli, yani deneyimler yaşananlar, alınan dersler çan sesiyle vurgulanır. Yaşam başlıyor çan. Yılanlar solucanlar, sonra uyarı çan ve görüp tanık olunan durumlar çıkarımlar, dersler karanlık; ölüm hastalık zorluk ve kırmızı; kan, aşk, vs ve ağlar; bazen hayrı olur ağa takılmanın bazen şerri ve deniz yıldızı güzellik ve deniz su; yaşamın bereketi rahatlığı berraklığı ve çan sesi ve bilgi - info; yani her şeyi araştır bilgi al geri git öne git sor parmaklarla elektronik info makinesini tuşlarken ve çan ve karanlıkta ışık. - bağlantıları kurabilenlerle daha da değerini bulacaktır.
İnsan Hakları Günü 10 Aralık 2011

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Şiir Yüzümü Çıkardım Yüzümden Yazan Gülten Ağrıtmış

2011-10-23T07:14:00.011+03:00

Şiir Yüzümü Çıkardım Yüzümden
Yazan Gülten Ağrıtmış

Yüzümü Çıkardım Yüzümden
Yüzümü çıkardım yüzümden,
Seni koklamak için.
Yüzümü çıkardım yüzümden;
Seni koklamak için,
Yaşayan kokunu içime çekmek için,
Yüzümü, ayırdım yüzümden.
Az önce
Sana sarılmış,
Sende gezinmiş,
Seni koklayan yüzümde,
Yüzüme sinen kokunu bulup,
Sen gittikten sonra koklamak için,
Yüzümü, çıkardım yüzümden.
Yüzümün her noktasına,
Kokusu sinen kokunu bulup,
Yaşayan kokunun,
Yüzüme sinen güzelliğini koklamak için,
Seni koklamak için
Yüzümü çıkardım yüzümden.
19 Mayıs 2011
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Öykü Hala Hırıldıyordu Yazan Gülten Ağrıtmış

2011-09-20T06:35:00.004+03:00

Öykü Hala Hırıldıyordu
Yazan Gülten Ağrıtmış

Hala Hırıldıyordu
Onu öldürme fikrinden vazgeçemedi!
Öldürmek mi, yoksa fikrinden vazgeçememek mi?
Öldürmek!
Bir elini içinde jöle olan kaba koydu.
Bir eli jöle dolu kabın içinde jöleyi emerken, diğer eli toprak dolu kabın içinde durdu.
Toprak kapta olan elini bir süre sonra topraktan çıkardı. Elindeki parmakları uzamıştı.
Jöleden çıkardığı eliyle uzayan parmaklarını kesti. Parmaklarını keserken kanlar aktı, canı yandı, yüzü gerildi, dişlerini sıktı, bağırdı, boğazı yırtılırcasına bağırdı. Tekrar diğer elini jöleye soktu ve parmaklarını kestiği elini de yine toprağa gömdü. Gözlerini sıktı. Dişlerini sıktı. Bekledi bir süre. Sonra yüzündeki acı ve gerginlik son buldu. İki elini de çıkardı kaplardan. Yıkadı. İki elide son derece güzel ve parmakları yerinde muntazamdı. O gelmeden sofraya güzel bir parmak eti yemeği hazırlamalıydı.
O manda etini sevmiyordu, balık sevmiyordu, dana kıyma sevmiyordu.
Onun için parmaklarını her gün uzatır keser ve kuşbaşılık olarak doğrar her gün farklı lezzette yemek olarak pişirir önüne koyardı. Telefondan arar o gün istediği damak tadını söyler onun istediği lezzete göre hazırlık yapardı.
Kısık ateşte pişerken parmakları artık onunla eskisi kadar görüşmemesi gerektiğini düşünüyordu hep parmaklarını kesip ona yemek pişirmekten yorulmuştu. Onun ise en sevdiği yemek kendisinin parmaklarını yemekti. Onun eve bir şey alması gerekmezdi kendinden bir şey katması gerekmezdi. Uzaktan komutlar verirdi. Uzayan parmakları vardı. Toprağı da vardı. Jölesi de vardı.
Bir gün sormuştu? Neden jöle ya da toprak almıyorsun sen de diye?
Kendisi jöle ve toprak alıyordu. Onun da alması gerekir miydi? Kurulu bir düzene gelmişti o da. Yıllardır toprak ve jöle alan biri değil miydi? Devam edebilirdi almaya.
O da parmak eti yemeği seviyordu. Yediği zaten sadece parmaktı. Kimler, kimler neler yemişti ondan.
Parça, parça büyük etler kesmiş koymuştu onların önüne.
Toprağı da jöleyi de her gün yenilemesi gerekiyordu. Hiç ete temas etmemiş toprak ve jöle olmalıydı.
Her gün kendi başına uğraşıyordu.
Bir ilişkinin içinde olmak nasıl bir şeydi?
Bir sebepleri, bir bahaneleri vardı hep onlara ihtiyacı olduğu sürece. Kim girerse girsin hayatına bedenindeki bir yerinin tadını seviyorlardı. Kimileri bütün bedeninden onlara hazırlayacak gücü olmasa ya da vazgeçtiğinde hazırlamaktan ya da hazırlamak istemese bile yine de koparıp yemişlerdi etinden.
Onların kendi hayatında bir sebepten ‘’var olmaları’’ yeterdi.
Ne vücut dönerleri yaptı ondan önceki, önceki ve öncekilere yediler tüm bedeninden vücut etinden yemeklerini, yemeklerin çeşitlerini.
Önceki, önceki ve önceki!
Onlara sorduğunda herkesin kendine göre kendilerinden de verdikleri bir şey vardı.
‘’Vardı evet!‘’
Önceki, önceki ve önceki!
!
…
Koca bir küvete jöle döktü.
Önceki, önceki, öncekiler de evine doluşmuştu.
Hepsi ayrı odalarda bekleşiyordu.
Akşam kendine geldiğinde her birini küvete girmesi için ikna etti.
Her birinin kesti dillerini, ellerini, parmaklarını, onlara ait ne varsa bedenlerinden kesti.
Kemiklerinin üstünde kalan etlerini sıyırdı iyice.
Onlara ait ne varsa jölenin içine kattı.
Bir süre sonra jölenin içinde kayboldu her biri.
Suyu açtı. Su jöleye karıştı.
Jöle küvetin deliğinden aktı gitti.
…
Tekrar küveti jöle ile doldurdu.
Sonra küvete kendi girdi.
Kesmeye başladı kendini. Kesmeye.
Duyduğu tüm acılara rağmen bu sefer kendini ölene dek kesmekten durmadı.
Denemeyecekti artık.
Başka birisi olmayacaktı artık.
Kendini kesmeye devam etti.
Kendi kemiğindeki parçaları koparıp kemiğini görene kadar etinden kesti.
Görünen kemiğinden kalan etleri de sıyırdı.
Kesti, kesti, kendini kesti.
İstemiyordu artık istemiyordu. Kesti, kesti, kesti...
Dilini kesti, kulaklarını, burnunu, gözlerine batırdı hızla.
Her birinin bağırdığı kadar bağıramadı bile.
Her birini kestiği bıçakla jölenin içinde kendini kesmeye devam etti.
Sonra ağzını açtı sert bir hamle ile ağzından içeriye batırdı bıçağı.
Yanakları, ağzı kesik yırtık, bıçak saplı kaldı boğazında, hala hırıldıyordu.
Hala hırıldıyordu.
Hala hırıldıyordu.
Fokur, fokur kan çıkarken hala hırıldıyordu.
Bitti.
25 Kasım 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Öykü Kristal Vazo Yazan Gülten Ağrıtmış

2011-09-19T10:42:00.004+03:00

Öykü Kristal Vazo
Yazan Gülten Ağrıtmış

Kristal Vazo
Bir ip sallanır gökyüzünde, ucunun nereye bağlı olduğu bilinmeyen. Bir çocuk vardır ucunda, tutunmuş ipe, kendini savurmaktadır iple…
İpin ucunda sallanıp kayalardan kayalara atlamaktadır. Kayalarda gölgeler vardır, bazılarında az bazılarında çok, gölgeler vardır her kayalıkta…
Bir ara kayalıkların birinde bırakır ipin ucunu ve ipin ucunu bağlar bir taşa; bir daha tutunup ipe gidebilmek için buralardan.
Çocuk bir kayanın üstünden aşağıya bakar. İzler aşağıdakileri.
Kayaların üstünde oyuk evler vardır. Tahtadandır kapıları.
Bu kayalardan birinde bir kapının önünde iki kişi vardır birbirleriyle tartışan ve biri daha vardır onları uzaktan izleyen yanlarına yaklaşamayan. Uzaktaki elindeki boş cam kavanozuyla onların yakınındaki kuyudan su almak ister. Kuyuya kadar yaklaşmak için adımlar atar.
Vurmaktadır tartışan iki kişiden biri diğerinin sürekli göğsüne…
Vurur, vurur, vurur…
Rahat bırak beni artık der,
Vururken gözlerinden yaşlar akar…
Bu arada diğeri birkaç adım daha atar yaklaşmak ister kuyuya. Bütün amacı kuyudan boş cam kabına su doldurmaktır.
Her sabah su almaya geldiği bu yerde bugün artık dayanamaz kadının haykırışlarına.
Gözleriyle kadına bakar. Kadının süzülen gözyaşlarına… Ona da yaklaşmak ister içten içe.
Gözleriyle onun karşısında duran sinsi, sinsi gülüp aldırış etmeden özgürce kımıldamasına engel olmak adına onu kollarından tutmaya devam edene de bakar. Kadının karşısındakinin yanında ve arkasında ordu gibi duran gölgeler görür. Bir kişi değildir kadını tutan ve boş cam kabıyla kuyuya adım, adım yaklaşırken hepsini görmektedir gözleri.
Gölgeleriyle sinsi, sinsi gülmektedir hepsi kadına tüm gölgelerin yüz ifadeleri zevk içindedir.
Boş cam kavanozu tutan kadına ulaşmak ister, onu kurtarmak…
Kadının ve karşısındakilerin yanına gitmeli midir? Neyle karşı karşıya kalacağını bilememenin tedirginliğiyle tereddüt eder. Bilemez bir süre ne yapacağını, durur olduğu yerde…
Kadın yine haykırır, görebildiği diğerinin yüzüne. Gölgeleri olan kişinin göğsüne, göğsüne avuçlarının içleriyle vururken, sımsıkı kavranmış kollarına rağmen, çırpınır, haykırır…
Kadın bu tutsaklıktan kurtulmak istemektedir. Sinsi pis gülüşleriyle kafesleyen kolları üstünden atmak istemektedir.
Ağlar, ağlar, haykırır…
Bu arada diğeri cam boş kavanozuyla kuyunun kenarına kadar gelmiştir.
Kuyunun kenarında, büyük kristal bir vazo durmaktadır. Çırpınan kadının, yaşlı annesinden kalan, onun yeni bir başlangıç yapabilmesi için verdiği büyük kristal bir vazodur bu. Aydınlığı, başlangıcı temsil etmektedir bu kristal vazo. Annesi eliyle vermiştir kızına ve kızı nasıl işe yaratacağını bilmediği bu kristal vazoyu kuyunun kenarına koymuştur. Orada yıllardır durmaktadır.
Diğeri kuyunun kenarına gelmiştir. Elinde tuttuğu boş cam kapla, kuyudan su almak için uzanır. Uzanırken kuyunun kenarında duran kristal vazo’ya çarpar. Belki sadece dokunmuştur cam kabı kristal vazoya ama biriken görünmeyen doluluğuyla bu hafif dokunuşa yenik düşer ve cam camın kristalini patlatır temasıyla. Kristal vazo üst kısımdan kırılır ve boş cam kabın içine üst parçasını pıt diye bırakır. Şaşırır kalır bir an. Kadına ait olan kristal vazoyu kırmıştır. Kendimi kırmıştır, nasıl bir kırılmadır bu, zahmetsiz ne kolay! Sağa sola bakınır suçluluk duygusuyla. Bu kadar basit bir temas mı gerekiyordu kırılması için. Kırılması kötümü olmuştu iyi mi… Bilemez.
Kuyunun üzerinde kalan kırık koca kristal vazo bir elinde, kristal vazonun kırılan parçasının düştüğü cam kapta diğer elinde ikisinin yanına doğru daha cesur birkaç adım daha atar... Belki de özür dileyecektir. Oysaki kristal vazo yıllardır kırılmayı beklemektedir.
Kristal vazoyu iyilik kıracaktır ve o kendinin de iyilik olduğunu bilmemektedir…
Çarpmasıyla etraftaki kötülük enerjisine eş kristal vazoda biriken enerji ortaya çıkacak dengenin kurulması sağlanacaktır.
Yaklaşmıştır adımlarıyla bu vesileyle kadına, kadının karşısındaki bedene ve gölgelere.
Ona cam kabı uzatır. Cam kaptaki kristal parçasından ışık yükselmeye başlar…
Hare, hare ışık etrafı sarar.
Çırpınan kadın yayılan ışığın etkisiyle durur, diğeri ve diğer gölgeler onun kollarını bırakır. Umursamaz duruşundan vazgeçer sinsi, sinsi gülen güç; kadını bırakır ve geri çekilir. Kadının gözlerinden yaşlar akarken serbest kalan bedeniyle kendine uzatılan ışıklı kristal parçalı cam kabı alır. Yayılan ışığa bakar. Yayılan ışık tüm gövdesine geçer. Işıl ışıldır artık kadın.
Cam kabı kadına verirken diğer elindeki büyük kristal vazonun parçasını orada duran çelikten yapılmış çöp bidonunun içine fırlatırcasına atar. Kırık kristal vazo gümbür, gümbür ses çıkarıp bidonun dibine düştüğünde, gök gürler, şimşekler çakar, yağmur yağar, dolu yağar…
O sırada etrafa bir ışık yayılır çöpten.
Yükselir ışık.
Her yer ışık dolar, parça, parça yere dökülür tekrar.
Her şeyin ve herkesin üstüne dökülür ışık taneleri…
Tüm kayalıkların üstüne dökülür.
Islak gözleriyle yayılan ve üstlerine dökülen ışığa bakar.
Kadının karşısındaki beden sinsi, sinsi gülüşünü de bırakır, düzleşmiş suratıyla arkasını dönüp giderken birden onla beraber birçok gölgede döner ve hepsi beraber uzaklaşarak gider.
Görür ordu gibi tüm bu gölgeleri de ilk defa kadın. Ne çoktur kendine gölge yapanlar.
Yayılan ışıkla görmektedir tüm gölgeleri ve çirkinlikleri.
Işık tanelerinin altında o ve karanlık gölgeler kadını bırakıp giderken kadının üstünde ışık daha da artar çoğalır.
Bilmez ama kristalden gelen ışıkla, ışık olduğunu.
Sonradan kendini parlatan bu ışığı fark eder ve yanına kadar yaklaşabilen, ona bu kristal vazonun ışığını getiren kişiye bakar.
Öylece bekliyordur yanında.
Giden gölgeler bitene kadar bekler.
Gözyaşları yanaklarından hala süzülürken iple gelen çocuk yanına doğru yaklaşır. Çocuk elinde tuttuğu kristal parçalı ışık yayan cam kabı kadının elinden alır.
Oradan uzaklaşır. İpi bağladığı yerden söker. Bir elinde kristal ışıklı cam kapla ipe tutunup gökyüzünde bir süre kayalardan kayalara atlar sonra uzaklaşır kaybolur, gider.
Kadının yanında durmaktadır.
Kadının öylece kalakalmış ışıklı bedenine bakar. Onun yüzüne gözlerine, sonra biraz daha yaklaşır, biraz daha.
Kadın kendine doğru iyice yaklaşana bakar. Gözlerinden hala gözyaşları süzülmektedir.
Biraz daha yaklaşır. Biraz daha, kollarını açar yavaşça kucaklar kadını, sarılır ona…
Ağlama, ağlama bitti artık, bitti kurtuldun, der.
Düşünme, düşünme der…
Sarılır, sarılır, sarılır.
Sıkı, sıkı kucaklar.
Kollarının arasında tutar; onun ışık saçan bedenine sarılır, sımsıkı sarılır.
Kadın gözyaşlarından geriye kalan damlalarını bu kendine sarılan bedene bırakır.
Başını huzurla gömer onun kollarının arasına.
Atlayarak yol alacakları kayaların üstünde ikisi kalmıştır. Uzaktaki kayaların üzerinde bekleyen gölgelerle yeniden baş edebilmek için yeni bir başlangıç başlamıştır.
21 Haziran 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Şiir Bir Şey Yazan Gülten Ağrıtmış

2011-09-19T10:28:00.008+03:00

Şiir Bir Şey
Yazan Gülten Ağrıtmış

Bir Şey
Kimisi için ben bir şeyim.
Kimisi içinse ben bir şeyim.

Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Öykü Koridorda Yaşayan İnsan Yazan Gülten Ağrıtmış

2011-09-19T09:58:00.004+03:00

Öykü Koridorda Yaşayan İnsan
Yazan Gülten Ağrıtmış

Koridorda Yaşayan İnsan
Tren hızla ileriye doğru giderken içinde bir insan tam ters istikamette son vagona gitmek için vagonların koridorunda yürür.
Trenin vagonlarında sağ tarafta ve sol tarafta oturan insanlar vardır.
Tren ilerlerken sağda oturanlar ayağa kalkıp solda kalan boş yerlere geçer.
Solda oturanlar sağda boş kalan yerlere geçer.
Solda ve sağda görüntüler yer değiştirir.
Bazıları da hiç kalkmaz yerinden oturur tren ilerlerken yol boyunca hep solda ya da hep sağda oturur.
Trenin gittiği istikametin ters yönünde vagonların koridorunda yürürken bir sola bakar oturanlara tek, tek bir sağa bakar oturanlara tek, tek…
Kendine sağda veya solda oturanlardan selam verenlere buyur sen de otur buraya diyenlere nezaketle ve mahcubiyetle tebessüm edip, teşekkür eder oturmaz.
Son vagona geldiğinde; aradan geçen zamanda karlı dağların arasından geçerken tren son vagonundaki kapıdan dışarıya doğru geriye doğru uzayan daralan raylara bakar.
Bir an vagondan dışarıya atlamak karla kaplı yere tepe taklak yuvarlanmak ister ama atlamaz trenin vagonunda koridorda durur. Karla kaplı doğaya dışarıdaki yaşama bakar. Sadece bakar.
Tren ilerlemeye devam eder.
Tren vagonlarıyla bembeyaz doğanın içinde rayların üstünde kayarcasına yol alır.
Yürür trenin gittiği yöne doğru hiç oturmaz ne sağda ne solda.
Tren duraklarda durur. Kapıları açılır. Bir türlü inemez. Kapıları kapanır. Olduğu vagonda koridorunda yürümeye devam eder yeniden. Duraklarda dursa da oturanlar yer değiştirse de inenler binenler de olsa sağda oturanlar solda, solda oturanlar sağda da otursa ne iner trenden ne oturur; hep yürür koridorda vagondan vagona ileri, bir geri, bir ileri...
Yorulduğunda koridorda yere uzanır, acıktığında koridorda yemeğini yer, uykusu geldiğinde koridorda yerde uyur.
Koridorda kendi yaşam standartlarını oluşturur. Bir süre sonra koridorda çalışmaya para kazanmaya başlar. Koridor onun yaşam alanı olur.
Kendisi hep koridorda durur, yürür, yaşar.
İz düşümler yaşanır trenin duvarlarına konan aynalarda.
İleri giden bir trenin birbirine takılı vagonlarında solda ya da sağda oturmadan koridorda yaşayan insandır o anın içinde.
19 Ekim 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Öykü Pompalı Tüfek Yazan Gülten Ağrıtmış

2011-09-19T09:56:00.006+03:00

Öykü Pompalı Tüfek
Yazan Gülten Ağrıtmış

Pompalı Tüfek
Yere çökmüş, karanlıkta kalan otların üstünde; pompalı tüfek elinde, boşluğa bakan gözleriyle sıkıştırılmış duvarların arasında oturmaktaydı.
Mekan kendini sıkıştırırken zaman zamanda açılmaktaydı. Raylı sisteme kurulmuş gibiydi duvarlar.
Geriye doğru çekildiğinde dört duvar bir birinden ayrılıp koca bir ovanın ortasında içi güneş alan yeşillikleriyle çayırlar çimenler içinde kalan bir mekandı bu mekan. Sonra tekrar duvarlar harekete geçip ayrı uçlardan gittikçe birbirine yaklaşıp, birleşip kapandığında karanlıkta kalan bir kafese dönüşüyordu kendini de içinde barındıran.
Duvarın kapanışını seyre koyuldu elinde pompalı tüfek çayırların çimenlerin otların üstünde; çökmüş bekliyordu kapanışını duvarların.
Ne zaman kapandı duvarlar üstüne de kondu çatı ve ışık almaz noktaya geldi dönüşen oda şekliyle pompalı tüfeği ağzına dayadı.
‘’Kollarım ağzıma dayadığım pompalı tüfeğin tetiğine basabilmek için rahatça uzadı. Başımı geriye atmış bir süre bekledikten sonra bir hamlede tetiğe bastım. Üstten kafamın tamamı paramparça olmuş sağa sola dağılan etlerim kemiklerim damarlarım kanlarım savrulurken ve ilk buldukları düz zemine löp, löp yapışırken en güzeli ölmemiş oluşumdu halen. Başımın üstü dağılmış şekilsiz uçları yanmış et parçalarımla içi fokur, fokur sıcak kanla dolarken paramparça olmuş başımı eğip içinde biriken kanları da yere dökerken son derece rahatlamıştım…
Pompalı tüfeğin çıkardığı ses sanki beynimdeki yorgunluklar ve birikmelerle beraber havai fişeğin ışıltısı gibi rahatlatmıştı beni.
Duvarlara sağa sola yapışmış et parçalarımı ve kemik parçalarımı topladım ellerimle…
Kanları sildim bezle yıkadım bezi yine sildim yine yıkadım yine sildim.
Her tarafı temizledim.
Kafamın içinde beyin yoktu artık onu koruyan bir kemik kaplama da yoktu.
Açık tas gibi bir kafam vardı.
Biçimsiz ağzımla sorulacak olan sorulara cevap verecek bir tetikleyici merkez kalmamıştı.
Şimdi beni neresi yönetiyordu. Yüreğim mi?
Yürek düşünür, sorgular sorar mıydı? ’’
Pompalı tüfeği bir başka zamana yine başka bir gün için dolaba koyar kaldırır.
Yorulmuştur yaptığı temizlikten. Yatağa gider uzanır.
Ellerini göğüs kafesinin üstüne koyar.
Açık kalan tas kafasının az kalan kısmının görünen bir miktar ensesini yastığın üstüne yatırır.
Geriye kalan ağzının anlamsız mırıltısı bir süre daha devam ettikten sonra odadaki sessizliğin içinde hareketsiz uzanışına devam eder.
10 Haziran 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Şiir Kapadokya’m Yazan Gülten Ağrıtmış

2011-09-19T08:08:00.002+03:00

Şiir Kapadokya’m
Yazan Gülten Ağrıtmış

Kapadokya’m

Kapadokya’m.

Bir sığınaktır.

Volkanik kayaların oyma işçiliğidir.

Mağara evleri, yüreğimin mağarasıdır.

Türkiye’mde Ürgüp,

Ürgüp’te muhteşem Kapadokya’m,

Manzarasında

Sen, ben, o.

Doğan.

Gün doğumun, gün batımın...

Kahvaltım, öğle ve akşam yemeğim.

Peri Bacalarım; perilerimle,

İpek yolu; kelebeklerimle,

Eğitimin; düşüncenin merkezi sinerjin,

Derin vadilerin,

Volkanik yumuşak kayaların,

Beyin kıvrımlarımda,

Kapadokya’m.

İkonlaşmış Peri Bacaların,

Dünden bugüne inançlarınla,

Yüreği, yüreğimsin sen.

Gençliğimin macerası merakı heyecanı,

Orta yaşımın dinlenme yeri,

Yaşlılığımın huzurusun sen.

Sen vazgeçilemeyen; bir kere

Toprağına basılınca,

Manzarasına doğasına bakılınca,

Yüreklerden çıkamayan,

Heykellere resimlere şiirlere,

Öykülere filmlere,

Yüreklere sığamayansın

Kapadokya’m.

Türkiye’m.

Ürgüp’üm.

Peri Bacalarım; sen benim,

Benim gibi senle büyülenip

Seni sevenlerinsin.

Toprağı güzel,

Kokusu güzel,

Doğası güzel,

Beni de sevenimsin.

Sen, ben nerde olursam olayım;

Yüreğimin romantizmi,

Aşkımın timsali,

Benim de hep sevdiğimsin.

Benim gibi senle büyülenip

Seni de ben gibi sevenlerinsin.

Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her

eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Öykü Bembeyaz Büyük Kanatları Olan Peri Yazan Gülten Ağrıtmış

2011-08-25T21:52:00.008+03:00

Öykü Bembeyaz Büyük Kanatları Olan Peri
Yazan Gülten Ağrıtmış

Bembeyaz Büyük Kanatları Olan Peri
Bir sarmaşık misali; her gün birileri kesti sağından solundan onu az, az uzayan dalından uzanmak isterken yarına aynı kaldı boyu hatta daha da kısaldı kesile, kesile. Verdi hep, izin verdi almalarına vermeyi olması gereken sandı. Her isteyene dalından, yaprağından, suyundan, toprağından verdi.
Bir gün kısacık kaldı. Küçüldü, azaldı devam edecek gücü kalmadı.
Vazgeçmişken tekrar büyümek için dünyasına bir Peri geldi.
Koca büyük kanatları vardı uçmak için, her şeyi ona geride bıraktırıp onu da uçurmak için.
Büyük kocaman beyaz kanatları; bembeyaz tüylerle kaplıydı.
Bembeyaz kanatları olan bu perinin, güzel bir kalbi, bembeyaz teni, upuzun saçları, kocaman renkli gözleri, ince uzun elleri, zarif parmakları vardı.
Peri onun yanındaydı.
Onun sırtından da iki kanat çıksın diye elleriyle dokundu sırtına okşadı sırtını. Onu her gün görmeye geldi her gün okşadı sırtını.
Ucu gözüktü bir gün kanatlarının, perinin her gün dokunmasıyla.
Kanatları olacaktı onunda bembeyaz koskocaman, güçlü kanatları olan perisi gibi.
Saçlarını da uzatacaktı onun gibi.
El ele periyle uçabilmek için perinin kendine getirdiği peri tozlarını biriktirdi kavanozlarında.
Bembeyaz peri her gün gelip onu öpüp giderdi.
Akşam yine uğrayıp üstünü örtüp başında uyumasını beklerdi.
Azalmış gücünü, vermekten tükenmiş içini doldurmaya çalışırdı.
Olması gerekeni ve olmaması gerekeni anlatırdı ona.
Onu arayıp sorup iyi mi kötü mü bir şeye ihtiyacı var mı öğrenirdi.
Akıl danıştı bazen bembeyaz periye; tekrar doğarken bir daha azalmamak tükenmemek için.
Çok kendinden verircesine anlatırsa kendini, birine çok değer verirse, birini çok överse, o kişiye gereğinden çok değer verirse uyarırdı peri onu.
Yapma derdi hep. Yine yapma sakın bu hataları. Dur, dur derdi.
Durdururdu o da kendini. Dinlerdi periyi. Periyi dinlerdi. Peri ona çok iyi davranırdı.
Çok severse, çok verirse hep dur derdi Peri. ‘Dur’.
Çok yemek yerse, çok dans ederse, çok gezerse, çok eşyası olursa, çok para harcarsa, peri yine ‘’Dur’’ derdi ‘’dur’’. Ben yokken abartma ‘’dur, dur’’. Ben olmasam da hep ‘’Dur’’. Aslında hep istediği bunlardı az, az, az olması ve sanki yüreğinden geçeni söylüyordu Peri…
Olması gerekeni yapamıyor olup şimdi yapıyor olmanın rahatlığını duyumsuyordu içinde.
‘’Durdur kendini’’ derdi.
Kendisi hep çok, çok, çok yapmak isterdi her şeyi.
Çok sevmek çok sevilmekte isterdi.
Çok, çok, çok kelimesiyle doğmuştu.
Ne başına gelirse de iyisi de kötüsü de çok, çok, çok gelirdi.
Peri onun yanında kaldığı sürece hep onu dengeledi.
Peri onunla ilgilendi.
Her yanına geldiğinde farklı, farklı durumlara göre olması gerekeni ona anlattı.
Periyi hep dinledi. O periydi. Bembeyaz büyük kanatları olan bembeyaz teni olan kocaman gözleri upuzun saçları ince uzun elleri zarif parmakları olan bir periydi. Kalbi çok ama çok iyiydi.
Bembeyaz Peri başkalarına da yetişmesi gerekiyordu. Başkalarının da ona ihtiyacı vardı. Kendi işleri de vardı. Ona ayırdığı büyük vakitler gittikçe küçülmeye başladı. Onun büyüdüğünü gördükçe Peri rahatlayıp diğer şeylere de odaklanmaya başladı.
Daha az zaman ayırdı ona. Arada sırada öğretilerini yerine getiriyor mu diye yanına gider gelir oldu.
Peri onu çok sevse de; çok, çok, çok veremez oldu ilgisini ona.
Büyüdü artık diyordu Peri içinden. Büyüdü.
Periyi özlese de onun ilk günden bugüne söylediği az, az, az ver öğretilerini yerine getiriyordu. Dengeyi buluyordu yaşamı. Toparlanıyordu. Büyüyordu içi, yüreği yeniden. Peri onu yeniden doğmasını sağlamıştı.
Peri bir gün hiç gelmedi.
Gözlerinden yaşlar aktı.
Bekledi Periyi.
Perinin koşuşturmaktan kafası bir beyaz duman oldu. Yetişemedi ona ama biliyordu ki büyümüştü.
O uyurken bir gün geldi öptü. Hep dur dedi unutma dedi ‘’Dur’’ kulağına eğilip fısıldadı.
Sonra uçtu gökyüzüne kocaman büyük kanatlarıyla özgürce yukarıya doğru yükseldi.
Peri dağlarına doğru uçarken dönüp durdu gökyüzünde kocaman bembeyaz kanatları bembeyaz görüntüsüyle iri güzel gözleriyle ona bakıp uzaktan o ince uzun elleri zarif parmaklarıyla el salladı. Gözlerinden akan gözyaşları gökyüzünden aşağıya doğru süzülürken dağlara doğru dönüp uçmaya devam etti.
Camda bekledi hep yine gelsin Peri diye.
Bekledi bazen ağlayıp. Onun öğretilerini yerine getirdi hep.
Uzaktaki peri dağlarının tepesinden çıkan beyaz dumanlara baktı.
Kim bilir peri belki artık beyaz bir duman olmuştu.
Kanatları büyüyordu.
Tüyleri uzuyordu.
O dağa gitmek istiyordu. Peri dağına.
Perisinin bir beyaz duman olduğunu sandığı dağa uçacaktı kanatları kocaman olduğunda.
Perisini orada bulup tekrar ona merhaba, ben tekrar bebe olsam beni tekrar büyütsen demek istiyordu.
Belki de büyüdüğü için Peri onu bırakmıştı. Öyle sanıyordu.
Belki büyümese de Perinin kafası bir beyaz duman olduğunda bir gün gidecekti.
O az, az, az vermeye devam etti.
Yine her gece Perisini hayal edip uyudu uyandı onun güzel beyaz ışıklı yüzünü, güzel gözlerini bembeyaz tüylerini güçlü büyük kanatlarını hatırladı.
Onun gücünü güçlü duruşunu onun büyük koskocaman kanatlarını görkemli güzelliğini, onun özgürlüğünü dengesini kontrollü verişlerini hatırladı.
Onu özledi ama onun gibi güçlü olmak için büyümeye devam etti. Çok, çok, çok vermeden.
Çok, çok, çok yapmadan hiçbir şeyi…
Perisi sayesinde yeniden yaşamın içindeydi.
Her gece o peri dağına baktı.
Beyaz dumanlı dağa ve ona yatmadan önce pencereden hep el salladı.
30 Ekim 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.
5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 81. Maddesi gereği eserin tamamının telif hakları yazara aittir. Herhangi bir şekilde "alıntı olduğu ve hangi yazara ait olduğu" belirtilmeden ve yazarın sitemizdeki sayfasına link vermeden kullanmak hırsızlıkla eşdeğer suçtur. İlgili Kanun gereği Eser sahibi şikayetçi olduğu taktirde cezai müeyyidesi 3 yıldan 6 yıla kadar paraya çevrilemez hapis, 150.000/300.000 YTL ağır para cezasıdır. Yine İnternet yasası gereği de her hangi bir sitede yazıların kullanılması halinde site sahipleri sorumlu olup, sistemlerini Cumhuriyet Savcılıklarının incelemelerine açmak durumundadır. Gelişen teknoloji sayesinde yapılan incelemeler; IP tespiti ve yazının gönderildiği bilgisayarın bulunmasına imkan vermektedir.

2011-08-25T21:04:00.008+03:00

Şiir Gezmek Seni Adımlarımla Şehrim Olan Bursa Yazan Gülten Ağrıtmış

2011-08-25T09:45:00.008+03:00

Şiir Gezmek Seni Adımlarımla Şehrim Olan Bursa
Yazan Gülten Ağrıtmış

Gezmek Seni Adımlarımla Şehrim Olan Bursa
Şehrim Bursa başlasam sana dünden bugüne
Bitmez anıların, tarihin, gelmişin, geçmişin
Dokundurur ancak ucundan satırlarım
Sayfalar tutar aslında şanın şöhretin.
Uludağ; Gürgen ağaçlarının üstünden geçerken gökyüzünde
Asılı bir kutu akarken demir ipliklerde sen aşağıda bir gizemsin
Yemyeşil görüntüne mevsiminde beyaz örtüsünü seren doğa
Üstünde her renkten insan
Dostluk ve barış içinde kavgalardan uzak
Kayar üstünde insanlarım, uyur evlerinde, otellerinde.
Gölyazı; antik kentler, antik yollar
Tarihinde yürümek senin
Mudanya; Marmara denizine bakan sahilleri,
İmzalanmış anlaşmalar, yaşanmış olaylar
Heyecanlar barındıran, kendine meraktır Mudanya.
İznik; İznik Gölü,
İznik çinisi, zeytinin, zeytinyağın, üzümün, günbatımın
Kiliselerin, camilerin barındırmışsın içinde hepsini.
Cumalıkızık; eteklerin ve vadilerin arasında
Moloz taş, ağaç ve kerpiçten yapılan
Çizgisi farklı, mimarisi farklı sokaklarında yürürken
Cumbalı pencerelerinden bakan o güzel gözler
Kapıların tokmaklarını ve kulplarını çeviren o eller
Taş döşeli, kaldırımsız çok dar sokakların
Sarı, mavi, mor, beyaz renklerde masal evlerin
Cevizin, narenciyen, artık bir efsane olan kestanen
Şehrim Bursa; mozaiklerin bahçesi
İbadethanelerin, İbadetlerin
Camilerin, kiliselerin
Sıcak suyun, kaplıcaların
Karmaşanın olmadığı caddelerin
Açık havada kemanın tınısında yenen yemeklerin,
Özgürlüğün, barışın,
Huzurun, dinginliğin
Anıların, aşkların,
Şehri Bursa.
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.
5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 81. Maddesi gereği eserin tamamının telif hakları yazara aittir. Herhangi bir şekilde "alıntı olduğu ve hangi yazara ait olduğu" belirtilmeden ve yazarın sitemizdeki sayfasına link vermeden kullanmak hırsızlıkla eşdeğer suçtur. İlgili Kanun gereği Eser sahibi şikayetçi olduğu taktirde cezai müeyyidesi 3 yıldan 6 yıla kadar paraya çevrilemez hapis, 150.000/300.000 YTL ağır para cezasıdır. Yine İnternet yasası gereği de her hangi bir sitede yazıların kullanılması halinde site sahipleri sorumlu olup, sistemlerini Cumhuriyet Savcılıklarının incelemelerine açmak durumundadır. Gelişen teknoloji sayesinde yapılan incelemeler; IP tespiti ve yazının gönderildiği bilgisayarın bulunmasına imkan vermektedir.

2011 Uluslararası Engelsiz Film Festivali // 21–27 Mayıs 2011 / Kısa Film: Engele Engel – Additional Obstacle to Obstacle - Yönetmen: Gülten Ağrıtmış

2011-05-22T00:41:00.016+03:00

Okurlarıyla //

2011 Uluslararası Engelsiz Film Festivali // 21 – 27 Mayıs 2011

Kısa Film – Short Film: Engele Engel – Additional Obstacle to Obstacle
Yönetmen - Director: Gülten Ağrıtmış
Yazan ve Yöneten – Written and Directed by: Gülten Ağrıtmış

http://kisaiyidir.net/uluslararasi-engelsiz-film-festivali-basliyor/

...

Uluslararası Engelsiz Film Festivali Başlıyor

Kısa İyidir‘in de destek verdiği bu sene ilki düzenlenen Uluslararası Engelsiz Film Festivali 21 Mayıs 2011 tarihinde başlıyor. 27 Mayıs 2011 tarihine kadar Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi, Haldun Dormen Sahnesi, Pera Müzesi ve Levent Kültür Merkezi’nde yerli yabancı pek çok filmin yer alacağı festivali kaçırmayın.

Festivaldeki filmlere davetiye kazanmak ise çok kolay. Yapmanız gereken tek şey aşağıdaki festival programından gitmek istediğiniz seansı seçip bize (info@kisaiyidir.net) mail atmak.

Uluslararası Engelsiz Film Festivali; engellilik, iş göremezlik konularında kısa ve uzun metrajlı filmlerle farkındalık yaratmak ve toplumda bu bilincin güçlenerek yayılmasını sağlamak amacıyla ülkemizde ilk defa 21-27 Mayıs 2011 tarihlerinde Mind the AD firması tarafından gerçekleştiriliyor.

Bir hafta boyunca diğer ülkelerin de katılımıyla sürecek olan festival; ulusal kısa film yarışmaları, yarışma dışı gösterimler, uluslararası gösterimler, açık oturumlar, söyleşiler, sergiler ve çeşitli kültür-sanat etkinliklerinden oluşuyor.

Festivalin programını yazının devamında bulabileceğiniz gibi ayrıntılı bilgi için festivalin internet sayfasından , facebook ve twitter sayfalarını, iletişim içinse emaillerini kullanabilirsiniz.

PROGRAM

TARIK ZAFER TUNAYA KÜLTÜR MERKEZİ

23 Mayıs 2011

14:00

The Unknown, We Care Film Fest, 5:00

Hidden Talents, We Care Film Fest, 5:00

Girl Stars, We Care Film Fest, 5:00

Sparsh, We Care Film Fest, 3:00

You Want to Make A Film, We Care Film Fest, 25:00

15:00

1 Çizgi 1 Nota, Irmak Sueri, 5:11

Bisiklet, Hazal Erdoğan 4:45

Engele Engel, Gülten Ağrıtmış, 2:00

Hazan, Serpil Beylik, 16:02

Engellenmiştir, Orçun Baş, 10:00

Papillon, Cansel Elçin, 5:11

Beni Koşulsuzca Sevin, Tohum Otizm Vakfı, 4:12

16:00

White Balace, We Care Film Fest, 40:00

24 Mayıs 2011

14:00

Bilal, We Care Film Fest, 51:00

15:00

Engel Sizsiniz, Irmak Sueri, 2:45

Hangimiz Engelli?, Yılmaz Kıvanç, 8:40

İhtimalsiz Olasılıklar, Atakan Yapıcı, 11:45

İlk Bakış, Hevidar Bakır-M.Tayfur Aydın, 5:58

Mahrum, Erdem İşler, 3:40

Saksı, Sude Buz, 15:39

16:00

Sen Olmak, M.Tayfur Aydın, 8:52

Ve Ben, Serpil Beylik, 2:14

100 Metre Engelli, Okan Gökalp, 1:00

Çarpışma, Umut Aral, 17:00

Basket Bronx, We Care Film Fest, 10:00

Sashkam Lok, We Care Film Fest, 5:00

Virtue, We Care Film Fest, 3:00

Advitya, We Care Film Fest, 5:00

25 Mayıs 2011

14:00

The Unknown, We Care Film Fest, 5:00

Hidden Talents, We Care Film Fest, 5:00

Girl Stars, We Care Film Fest, 5:00

Sparsh, We Care Film Fest, 3:00

You Want to Make A Film, We Care Film Fest, 25:00

15:00

1 Çizgi 1 Nota, Irmak Sueri, 5:11

Bisiklet, Hazal Erdoğan 4:45

Engele Engel, Gülten Ağrıtmış, 2:00

Hazan, Serpil Beylik, 16:02

Engellenmiştir, Orçun Baş, 10:00

Papillon, Cansel Elçin, 5:11

Beni Koşulsuzca Sevin, Tohum Otizm Vakfı, 4:12

16:00

White Balace, We Care Film Fest, 40:00

26 Mayıs 2011

14:00

Bilal, We Care Film Fest, 51:00

15:00

Engel Sizsiniz, Irmak Sueri, 2:45

Hangimiz Engelli?, Yılmaz Kıvanç, 8:40

İhtimalsiz Olasılıklar, Atakan Yapıcı, 11:45

İlk Bakış, Hevidar Bakır-M.Tayfur Aydın, 5:58

Mahrum, Erdem İşler, 3:40

Saksı, Sude Buz, 15:39

16:00

Sen Olmak, M.Tayfur Aydın, 8:52

Ve Ben, Serpil Beylik, 2:14

100 Metre Engelli, Okan Gökalp, 1:00

Çarpışma, Umut Aral, 17:00

Basket Bronx, 10:00

Sashkam Lok, 5:00

Virtue, 3:00

Advitya, 5:00

HALDUN DORMEN SAHNESİ

Görme ve işitme engelliler için, sesli betimleme ve altyazı seçeneği vardır.

23 Mayıs 2011

11:00 Başka Dilde Aşk

13:00 Bornova Bornova

15:00 11’e 10 Kala*

17:00 Çakallarla Dans*

24 Mayıs 2011

11:00 Kaç Para Kaç

13:00 İki Dil Bir Bavul

15:00 Çakallarla Dans

17:00 Bornova Bornova*

25 Mayıs 2011

11:00 Kaç Para Kaç*

13:00 11’e 10 Kala

15:00 Sinyora Enrica ile İtalyan Olmak*

17:00 Başka Dilde Aşk*

*Yönetmen ve oyuncuların katılımı ile gerçekleşecektir.

PERA MÜZESİ

25 Mayıs 2011

13:00

The Unknown, We Care Film Fest, 5:00

Hidden Talents, We Care Film Fest, 5:00

Girl Stars, We Care Film Fest, 5:00

Sparsh, We Care Film Fest, 3:00

You Want to Make A Film, We Care Film Fest, 25:00

14:00

1 Çizgi 1 Nota, Irmak Sueri, 5:11

Bisiklet, Hazal Erdoğan 4:45

Engele Engel, Gülten Ağrıtmış, 2:00

Hazan, Serpil Beylik, 16:02

Engellenmiştir, Orçun Baş, 10:00

Papillon, Cansel Elçin, 5:11

Beni Koşulsuzca Sevin, Tohum Otizm Vakfı, 4:12

15:00

White Balace, We Care Film Fest, 40:00

16:00

Bilal, We Care Film Fest, 51:00

17:00

Engel Sizsiniz, Irmak Sueri, 2:45

Hangimiz Engelli?, Yılmaz Kıvanç, 8:40

İhtimalsiz Olasılıklar, Atakan Yapıcı, 11:45

İlk Bakış, Hevidar Bakır-M.Tayfur Aydın, 5:58

Mahrum, Erdem İşler, 3:40

Saksı, Sude Buz, 15:39

18:00

Sen Olmak, M.Tayfur Aydın, 8:52

Ve Ben, Serpil Beylik, 2:14

100 Metre Engelli, Okan Gökalp, 1:00

Çarpışma, Umut Aral, 17:00

Basket Bronx, 10:00

Sashkam Lok, 5:00

Virtue, 3:00

Advitya, 5:00

19:00 da Ekşi Sözlük için Özel Gösterim (Sadece Yazarlar İçin)

LEVENT KÜLTÜR MERKEZİ

22 Mayıs 2011

13:00 Başka Dilde Aşk

15:00 11’e 10 Kala

17:00 Bornova Bornova

23 Mayıs 2011

13:00 İki Dil Bir Bavul

15:00 Kaç Para Kaç

17:00 Çakallarla Dans

24 Mayıs 2011

13:00 Merdiven Altı

15:00 Sinyora Enrica ile İtalyan Olmak

17:00 Başka Dilde Aşk

25 Mayıs 2011

13:00 11’e 10 Kala

15:00 Bornova Bornova

17:00 İki Dil Bir Bavul

26 Mayıs 2011

13:00 Kaç Para Kaç

15:00 Çakallarla Dans

17:00 Merdiven Altı

27 Mayıs 2011

13:00 Sinyora Enrica ile İtalyan Olmak

15:00 Başka Dilde Aşk

17:00 Çakallarla Dans

...

http://kisaiyidir.net/uluslararasi-engelsiz-film-festivali-basliyor/

http://gultenagritmis.blogspot.com/2011/05/2011-uluslararas-engelsiz-film.html

...

//

2011-05-09T00:25:00.007+03:00

2011 Uluslararası Engelsiz Kısa Film Festivali Yarışmasına Katılım //

2011-05-08T23:01:00.002+03:00

2011 Uluslararası Engelsiz Film Festivali // 21 – 27 Mayıs 2011

- 2011 Uluslararası Engelsiz Kısa Film Festivali Yarışmasına Katılım -

Kısa Film – Short Film: Engele Engel – Additional Obstacle to Obstacle
Yönetmen - Director : Gülten Ağrıtmış
Yazan ve Yöneten – Written and Directed by: Gülten Ağrıtmış

2011 Dünya Göz Kısa Film Yarışmasına Katılım //

2011-05-08T22:48:00.010+03:00

Dünya Göz Kısa Film Yarışmasına Katılım Nisan 2011 //

Kısa Film - Short Film: Adım Adım - Step by Step

Yönetmen - Director: Gülten Ağrıtmış

Yazan - Authors: Gülten Ağrıtmış

Senaryo - Screenwriter: Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.
...
//

9. Ulusal Kısa Film Festivali Yarışmasına Katılım - 2011

2011-05-08T22:32:00.009+03:00

9. Ulusal Kısa Film Festivaline Katılım - 2011

En İyi Kısa Film Öykü Ödülü

Öykü: Biz Günü

Yazan: Gülten Ağrıtmış

2011

İstanbul - Türkiye

9. Ulusal Kısa Film Festivali
EN İYİ KISA FİLM ÖYKÜ ÖDÜLÜ
BİZ GÜNÜ
GÜLTEN AĞRITMIŞ

6-7-8 MAYIS 2011 CUMA-CUMARTESİ-PAZAR GÜNLERİ
GÖSTERİMLER 4 AYRI SALONDA

Bağlantı Linki;
ISTANBUL KISA FILMCILER DERNEGI
https://www.facebook.com/group.php?gid=246128002480

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

2011 Nokia Uluslararası Kısa Film Yarışmasına Katılım //

2011-05-08T22:07:00.009+03:00

2011 Nokia Uluslararası Kısa Film Yarışmasına Katılım //

Kısa Film - Short Film: Si La La La

Yönetmen - Director: Gülten Ağrıtmış

Yazan - Authors: Gülten Ağrıtmış

Senaryo - Screenwriter: Gülten Ağrıtmış

2010 Uluslararası 6 Kapadokya Şiir Yarışmasına Katılım // Gülten Ağrıtmış

2010-12-24T13:10:00.007+02:00

• 2010 Uluslararası 6 Kapadokya Şiir Yarışmasına şiir ödülü etkinliğine iki şiiriyle katılır, şiirleri Kapadokya Şiir Antolojisi 2. Cilt - Sabit İnce Şiir Antolojisi Kitabında yayınlanır.

Kapadokya Şiir Antolojisi 2. Cilt -Sabit İnce (ŞAİR DR.NEDİM UÇAR’IN 50 YILI, ŞAİR SABİT İNCE’NİN 41. SANAT YILI ETKİNLİKLERİ) ALİ YAKAR ELÇİN İSKENDERZADE HALİL GÜLEL HARUN YİĞİT HARİD FEDAİ HASİYET RÜSTEMOVA DR HASAN AHMET HÜSAMETTİN DARICI MUSTAFA CEYLAN MUSTAFA ÇOLAK DR.NEDİM UÇAR NESRİN ERBİL ORHAN ARAS ÖZER MERAL SABİT İNCE ŞÜKRAN GÜNAY YAVUZ NUFEL OZAN YUSUF POLATOĞLU YARIŞMAYA KATILANLARDAN SEÇİLEN ŞİİRLER ABDULLAH KARABAĞ AFET ERGÜ ŞAŞMAZ AHMET BERAT ÜNAL AHMET UŞEN ALAEDDİN İKİCAN ALİ BAKSI ALİ KILIÇ ALİ İHSAN UZUN ASLI BEŞLER AŞIK TURHANİ AŞIK ÇEPNİ AYLA YILDIRIM AYNUR SAKALLIOĞLU AYŞE DURAN AYŞE EKELİK AYŞE MANAV BEKİR ALİM BEHÇET YANİ BETÜL İĞDELİ BİRGÜL BAYRAM YILDIRIM BİRSEL YAZICI CAN SİNANOĞLU CEMALETTİN TAŞKIRAN ÇİĞDEM BAYRAM CİHAN NUR DÖKÜMCÜ DİLŞADE GÜNGÖR ECE KITAYBAHADIR EKREM YALBUZ AŞIK CİNASİ) EMİNE BİLGİN ÖZÇELİKER ERDAL ÖZKAN ERKAN BEDİRHANOĞLU ERKAN ER ESAT ANIK FATİH BULUT FATMANUR AHMETBEYOĞLU FERDA AYDIN GÜNEŞ FERHAT KAPLAN FERİHA CEYLAN FEZA GÜREL FİKRET AKIN FİKRET DİKMEN FUAT ZORLU GURBET ÇELİK GÜLTEN AĞRITMIŞ GÜLSER ÖZDEMİR ATIŞ GÜLŞEN ŞENDERİN GÜNŞAD ÖZGER HALİDE EDİP AVCI HALİDE EFENDİYEVA HAMZA ÇELİK HASAN BAŞDEMİR HASAN ULUSOY HASAN HÜSEYİN YILDIZ HAŞİM KALENDER H.SALİM KILIÇ HATİCE SARITAŞ HATİCE UMUT DR. HİMMET KARAZEYBEK HÜRDEMİ NEVZAT BAYRAMOĞLU İBRAHİM ALİPAŞAOĞLU İBRAHİM ALKAN İBRAHİM BİLGİN İBRAHİM BUDAK İBRAHİM SAĞIR İLKNUR YÜCE İNANÇ URAL İSKENDER OKUMUŞ İSMAİL GÜL İSMAİL ÖZMEL İSMAİL SOLAK İSMAİL TUNÇ KAZIM ÖZGÜR KAZIM ÜÇOK KENAN KILIÇ KÜBRA MUTLU KÜBRA YILDIRIM KUDRET ALKAN MAHMUT YÖNEL MANSUR EKMEKÇİ MUALLİM AYHAN MUSTAFA KEMAL ÇELİK MEHMET ÇİTMEN MEHMET EMRE ARSLANTÜRK MEHMET KAŞLI MEHMET KARACA(RIZAOĞLU) MERYEM İŞLER MİYASER GÜLŞEN MIZRABİ MUHSİN AKTAŞ MUSTAFA ULUSOY NECLA BAŞTUĞ NECMETTİN DAVULCU NEDİM TURAN NEVZAT KONŞER NURAY ÜLKER NURTEN CAN ORKUN IŞIK OSMAN ÖCAL ÖZDEMİR TAŞAN ÖZGÜR GÜMÜŞ RABİA BARIŞ RAHMET SAFA ULUSOY RECEP KAYAALTI RECEP ÖZKAN ÇALIŞKAN SABİHA SERİN SABRİ DİL SADİ TELTİK SADIK GÜL SAİM BASTIK SELEDDİN AYDIN SERDAR KESKİN SÜLEYMAN BAHÇEKAPILI SÜLEYMAN BAŞTÜRK SÜLEYMAN KARANFİL PROF.DR. SÜLEYMAN YÜKÇÜ ŞERİFE GÜNDOĞDU ŞEVKİ ÇOBANOĞLU ÜMRAN TOKMAK VELİ BİLİCİ VELİ FİLİZ YAHYA ASLAN YAŞAR BAŞTÜRK YILMAZ TÜRKYILMAZ YUNUS EMRE ÇOŞAN YUNUS KARA YUSUF TER YÜCEL TERKANLIOĞLU ZAFER KALKAN ZEKİ ÇELEBİ ZEYNEP AYŞE DERBAZLAR ZİYA ÖZTÜRK.

6 Kapadokya Uluslararası Şiir Yarışması 30 Temmuz 2010

Yarışma Nevşehir Valiliği himayesinde, Nevşehir Üniversitesi, Nevşehir Emniyet ve Milli eğitim Müdürlükleri desteğinde, Almanya Kapadokya Kültür Derneği, Avrupa Nevşehirliler platformu tarafından gerçekleştirilmektedir.

Emniyet ve Milli eğitim Müdürlükleri desteğinde, Almanya Kapadokya Kültür Derneği, Avrupa Nevşehirliler platformu tarafından gerçekleştirilmektedir.

http://www.123people.com/ext/frm?ti=personensuche%20telefonbuch&search_term=g%C3%BClten%20a%C4%9Fritmi%C5%9F&search_country=US&st=suche%20nach%20personen&target_url=http%3A%2F%2Flrd.yahooapis.com%2F_ylc%3DX3oDMTVnaDh1amN0BF9TAzIwMjMxNTI3MDIEYXBwaWQDc1k3Wlo2clYzNEhSZm5ZdGVmcmkzRUx4VG5makpERG5QOWVKV1NGSkJHcTJ1V1dFa0xVdm5IYnNBeUNyVkd5Y2REVElUX2tlBGNsaWVudANib3NzBHNlcnZpY2UDQk9TUwRzbGsDdGl0bGUEc3JjcHZpZANSTGNGVlVnZUF1MnZoYUIxeGZ0ZmdNTGtXODV4STAwRGpiOEFEbmI5%2FSIG%3D17kdhqclh%2F**http%253A%2F%2Fsabitince.info%2Fshop%2Fdefault.asp%253Fsyf%3Ddetay%2526kate%3D%2526altkat%3DKitap%252B-%252B%2525DEiir%252Bkitaplar%2525FD%2526marka%3D%2525DEiir%252Bkitaplar%2525FD%252B-%252Banasan%252Byay%2525FDnlar%2525FD%2526urid%3D59%2526urun%3DANADOLU%252B%2525DE%2525DD%2525DDR%252BANTOLOJ%2525DDS%2525DD%252B2&section=weblink&wrt_id=227

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 81. Maddesi gereği eserin tamamının telif hakları yazara aittir. Herhangi bir şekilde "alıntı olduğu ve hangi yazara ait olduğu" belirtilmeden ve yazarın sitemizdeki sayfasına link vermeden kullanmak hırsızlıkla eşdeğer suçtur. İlgili Kanun gereği Eser sahibi şikayetçi olduğu taktirde cezai müeyyidesi 3 yıldan 6 yıla kadar paraya çevrilemez hapis, 150.000/300.000 YTL ağır para cezasıdır. Yine İnternet yasası gereği de her hangi bir sitede yazıların kullanılması halinde site sahipleri sorumlu olup, sistemlerini Cumhuriyet Savcılıklarının incelemelerine açmak durumundadır. Gelişen teknoloji sayesinde yapılan incelemeler; IP tespiti ve yazının gönderildiği bilgisayarın bulunmasına imkan vermektedir.

2010-12-24T12:28:00.017+02:00

Şiir Sen Olsan Benim de Ailem Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-09-27T18:52:00.033+03:00

Şiir Sen Olsan Benim de Ailem
Yazan Gülten Ağrıtmış

Sen Olsan Benim de Ailem
Sen olsan benim de ailem.
Takık kaldım sana,
Takık kaldım yanına,
Takık kaldım dibinde olmaya.
Nolur çok sevme beni diyen haykırışın,
Az sevsin diyen beynin,
Çok sevsin diyen kalbin.
Tuhaf bir karmaşanın içinde senin benle
Yürüyüşün.
Benim senle yürüyüşüm.
Kar, kış, rüzgar, yağmur.
Çevrenin kocaman postalı,
Mahallelilerin kancası,
Altında ezilme,
Delik deşik olma
Edilme korkusu.
Yaşayamadığın sevinçlerin,
Sevinçlerim.
Göme, göme büyüttüğün;
Çabaların,
Çabalar,
Çabalarım.
Sonu olmayan yola çıkış
Başı olan, başı var dediğin
Peri gelişin,
Peri koruyuşun,
Her şeyinle peri oluşun.
Beni hep koruyuşun,
Ellerimden tutup,
Adımlar atmamı sağlayışın,
Bir, iki,
Biricik, biricik.
Kendi
Denizlerimizde kimsesiz
Seyahatlerimiz.
Yok,
Yok,
Yok ailem.
Var,
Var,
Var ailen.
Sevgili sevgilim;
Sen olsan benim de ailem.
Eşim, can yoldaşım olsan.
Biz aile olurken,
Ailen de olsa ailem.
Çevrenin kocaman postalı,
Mahallelilerin kancası,
Altında ezilme,
Delik deşik olma,
Edilme korkusu.
Yaşayamadığın sevinçlerin,
Sevinçlerim.
Göme, göme büyüttüğün;
Çabaların,
Çabalar,
Çabalarım.
Yok,
Yok,
Yok ailem.
Sevgili sevgilim;
Sen olsan benim de ailem.
Eşim, can yoldaşım olsan.
Biz aile olurken,
Ailen de olsa ailem.
25 Eylül 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Beykent Üniversitesi Sinema - Tv Bölümü Yüksek Lisans - Gülten Ağrıtmış

2010-09-27T18:15:00.003+03:00

Okurlarıyla //

Beykent Üniversitesi Sinema - Tv Bölümünü kazandı. ... //...

Yüksek Lisans - Gülten Ağrıtmış

http://yeni.beykent.edu.tr/WebProjects/Web/sosyal.php?ContentId=982

Sensizlik Anne Sessizlik

2010-09-13T06:39:00.005+03:00

Şiir: Sensizlik Anne Sessizlik

Yazan: Gülten Ağrıtmış

13 Eylül 2009 - 13 Eylül 2010 -

Canım anneme; yüreği annem diye çarpanlara…

Sensizlik Anne Sessizlik

Sensizlik anne sessizlik

Bir yıl geçti; sensiz.

Bir yıl; bin asır gibi…

Sesini duyamamak hiç,

Sarıldığımda telefona,

Orada telefonun öbür ucunda olamaman…

Kimse ama kimse senin,

Verdiğin;

Ilıklığı, şefkati,

Koruyucu kanatlarını,

Güvenini,

İşte, ne saysam buraya,

Hiç birini sen gibi,

Veremiyor anne.

Ses…

Sadece ses,

Sesini duyabilmek için,

Neler, nelerimi vermezdim anne.

Bir yıl geçti,

Bin asır gibi.

Nasıl bir yokluk ki bu;

Bunun tanımını yapacak,

Bir kelime dahi bulamadım.

Bulamadım,

Anne.

Anne,

Seni çok seviyorum…

Hep cennette ol.

Beni orada bekle.

Geleceğim...

Geleceğim yanına,

Minicik, şirincik

Bir evladın olarak,

Tutacağım yine elini.

Pıtır, pıtır.

Adım, adım yine senle;

Mır, mır, mır konuşa, konuşa

Yürüyeceğim.

Anne.

Anneciğim,

Nur içinde uyu.

Bir yıl, bin asır gibi.

Sen de oradan bana, dua et anne.

Çok zor, çok zor geliyor bana,

Anne.

Sensizlik anne, sessizlik...

Sessizlik.

Sadece; sessizlik.

10 Eylül 2010

Gülten Ağrıtmış

Yayınlanan, Okuyucularıyla Buluştuğu;

Kayıp Edebiyat
http://www.kayipedebiyat.com/siir/sensizlik-anne-sessizlik/

Gulten Agritmis Blogspot WEb
http://gultenagritmis.blogspot.com/2010/09/sensizlik-anne-sessizlik_12.html

•
5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir
5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 81. Maddesi gereği eserin tamamının telif hakları yazara aittir. Herhangi bir şekilde "alıntı olduğu ve hangi yazara ait olduğu" belirtilmeden ve yazarın sitemizdeki sayfasına link vermeden kullanmak hırsızlıkla eşdeğer suçtur. İlgili Kanun gereği Eser sahibi şikayetçi olduğu taktir de cezai müeyyidesi 3 yıldan 6 yıla kadar paraya çevrilemez hapis, 150.000/300.000 YTL ağır para cezasıdır. Yine İnternet yasası gereği de her hangi bir sitede yazıların kullanılması halinde site sahipleri sorumlu olup, sistemlerini Cumhuriyet Savcılıklarının incelemelerine açmak durumundadır. Gelişen teknoloji sayesinde yapılan incelemeler; IP tespiti ve yazının gönderildiği bilgisayarın bulunmasına imkan vermektedir.

Öykü Beni Yanına Al Anne Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-09-13T06:35:00.006+03:00

Öykü Beni Yanına Al Anne
Yazan Gülten Ağrıtmış

Beni Yanına Al Anne
Anneciğim.
Elimi tuttun Elimi tuttun, gezdirdin beni. Geldin aldın, çıkardın bu sabah beni bodrumdan. Önce ilkokuldaki gibi saçlarımı tam tepede topladın yanlardan ve arkadan yarım saçlarım çıktı kulaklarıma kadar, tepede topladığın saçlarımı evin içinde bulduğun tokayla tutturdun.Elimden tuttun aynaya götürdün yanında, yanımdaydın baktık beraber yan yana eğildin öptün beni yanağımdan.
Beni akşamları bodrumda tek bırakmasan, anne.
Elimden tuttun yine gezdirdin beni.
Üstündeki kıyafetinin bir ucuna yapıştım bırakmamacasına.
Sonra direksiyonu sağa sola çevirdin.
Nereye götürüyorsun beni anne, dedim parka, dedin.
Ani frenler yaptın, emniyet kemerimi bağlamadığın için hep savruldum ama sıkı sıkı yapıştım kıyafetine, kıyafetinin ucu, sündü adeta.
Parka geldik.
Hadi, dedin git oyna.
Sen de gel, dedim benim yanımda ol.
Hayır, dedin git oyna arkadaş edin.
Gitmedim, durdum yanında.
Sonra kalktın benle, ben gitmeyince yanından.
Elimden tuttun, gezdirdin beni parkta.
Anne, dedim anne;
Beni neden yanında götürmüyorsun eve!
Hayat, dedin hayat.
Daha küçüğüm ben seni alamam eve.
Beraber döndük.
Kaldığın evin bodrum katında bana ayırdığın bölmede seni bekledim.
Sabaha kadar tek başıma seni bekledim.
Karanlık bodrumda, sabah olmasını, merdivenlerden inip bodrumun kapısını açmanı beni elimden tutup gezdirmeni bekledim.
Anne, neden yanında olamıyorum? Dedim, yine ve yine sordum bu soruyu.
Hayat, dedin hayat.
Ben daha küçüğüm büyümem lazım dedin.
Ben annemi hep bodrumda bekledim.
Büyümesini gelip beni oradan bodrumdan alıp sıcacık yanına almasını bekledim.
Bodrum karanlıktı ve yalnızdım. Hep yalnız onu bekledim.
Allah’a dua ettim anne dedim anne büyü ve gel beni al buradan.
Anne çok yalnız kalıyorum anne, korkuyorum geceleri anne, karanlık burası anne.
Anne büyü ve beni yanına al, anne.
26 Ağustos 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Şiir Buse Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-09-13T06:29:00.016+03:00

Şiir Buse
Yazan Gülten Ağrıtmış

BUSE
Nur gibi yüzün anne;
Nur.
İçim çok rahat anne.
Resmen gülümsüyorsun.
Sen melek olmuşsun anne,
Sen melek olmuşsun.
Melek olmuşsun sen,
Anne.
Melek olmuşsun.
13 Eylül 2009
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Şiir Buruk Uçan Uçan Balonlar Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-09-10T19:41:00.014+03:00

Şiir Buruk Uçan Uçan Balonlar

Yazan Gülten Ağrıtmış

Buruk Uçan Uçan Balonlar
Uçan balonlar,
İki tane,
Düğümlü birbirine,
Beraber uçsunlar diye gökyüzünde.
Hiddetlenen!
Öfkelenen!
Eline verildiğinde sen uçur diye;
Tutmamak için çırpınan!
Uçurmamak için debelenen!
İnsanlar; niye şaşkın, şaşkındır o anda!
Ne ki?
Balon bunlar,
Suçsuz!
Değil ki bir silah!
Bir bomba!
Bir tabanca!
Uçan balon bunlar!
Niye ki;
Bu yabancılaşma balonlara,
Unutulmuşluk,
Uçan balonlara; onca kıymetsiz bakış!
Balonları gördüğünde bile sevinemeyen; insan!
Buruk uçan, uçan balonlar bunlar.
Birbirine değmeden,
Bir uçta beyaz, benekleriyle.
Diğer uçta sarı, benekleriyle.
Uçar, uçar derinliklere.
Başka, başka buruk uçan balonların olduğu yerde!
Gökyüzünde balonlar
Dolu, dolu
Güzelliklerin paylaşılamadığı
Korkularıyla.
Birbirinden kopamadan ama uzak,
Ortada mevcut onları tutan,
Düğümleriyle.
Uçan balonun masumiyetinde,
Buruk uçan, uçan balonlar,
Balonlar bunlar.
10 Eylül 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Şiir Aşkın Ilık Yerinden Bakıyorum Sana Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-09-10T19:02:00.018+03:00

Şiir Aşkın Ilık Yerinden Bakıyorum Sana
Yazan Gülten Ağrıtmış

Aşkın Ilık Yerinden Bakıyorum Sana
Aşkın ılık yerinden bakıyorum sana.
Beni ısıtan,
Uyuyan yüreğimi uyandıran,
Etraftaki her şeyi,
Bir başka gözle,
Görmemi sağlayan
Aşkın, ılık yerinden bakıyorum sana.
17 Ocak 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Film Karesi // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-06-11T22:24:00.002+03:00

Şiir: Film Karesi

Yazan: Gülten Ağrıtmış

Film Karesi

Bitmiyor yol alışlar.

Bir kare içinde görünüyoruz,

Sonra görünmüyoruz.

Şimdi varız,

Yarın yokuz.

Varız ve yokuz.

16 Haziran 1991

Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir

Sadece İsterim // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-06-11T22:19:00.002+03:00

Şiir: Sadece İsterim

Yazan: Gülten Ağrıtmış

Sadece İsterim

Sadece İsterim.

Delikleri vardır ince uzun şeylerin.

Musluk.

Tam ortasından vidalarım.

Akıtmasın suyunu.

Çevirdiğimde vanasını.

Kıvrılmasın yılan gibi.

Suyuyla kirlenmiş

Pis bakışlarını

Jiletle yarıp

Elimdeki balyozu

Suratına

İndirip

Susturmak isterim.

Evine kurulmuş evinden

Atmak.

Kurulduğu koltuklarda keserle ikiye ayırmak

Yattığın odalara

Giremesin diye;

Kesmek isterim ayaklarını.

Sadece isterim.

10 Ağustos 2009

Gülten Ağrıtmış

----------------------------

Şiirin Oluşumu:

Burada asla bir sevgili yoktur.

Asla bir sevgiliye değildir kelimelerim.

Asla bir aşk yakarışı değildir.

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir

Şiir Bu Soruyu Kendine Sorman Gerek Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-06-11T22:11:00.004+03:00

Şiir Bu Soruyu Kendine Sorman Gerek

Yazan Gülten Ağrıtmış

Bu Soruyu Kendine Sorman Gerek

Beneklenmiş güvercin yumurtası avuçlarımın arasında

Tüyleri de avuçlarımda

Uçamayan gövdesi kazanımda

Altında ateş

Ölen özgürlük

At nallarının sesi

Saçlarımı acıtarak iki örgü yapan yaban

Elimde makas dibinden kesip attığım örgülü saçlar

O saçları ören ellerin parmaklarını

Acıtamasın bir daha diye koparışım

Tutulmayan sözler

Balyozun sallanırken havadaki sesi

Şiddetin nefesi

Öfkenin dünü bugünü yarını

Bir atın üstünde yol alırken

Önümü kesenlere

Salladığım altın keskin kılıç

Kalkanıma çarpan, saldıranlar

Boyum kadar kalkan

Taşırken yorulan ben

Gücüme güç katan yaradan

Büzüşen böbreklerim

Şelalenin altında

Şelalenin suyundan doldururken

Bir bardağa o suyu

Yudumlanma adına beklerken

Şelalenin altında gölge kalanlar

Bir çocuk kısa paçalı canlı gözlerle bakan

Yaşlanmış ama hayattan

Yaşamaktan vazgeçmemiş

Ümidi hiç sönmemiş bir kadın

Yaşamak istemiyorum diyenlere

Utandırmak adına, yaşama sevdalı.

Sepetim var kolumda

Sırtımda yaralarım

İçimde kalan ucu kırılmış mızraklar

Asalaklar beslenir

Her yerde siyah sülükler

Birbirlerini kollar

Teslimiyet onlara cahillikte

İltihap bıraktıkları her hücrede

Uyan

Doğru izler bırak

Doğru izde yürü

Uyan

Sadece uyan.

7 Ocak 2010

Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir

Şiir Bir Topak Bok Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-06-11T22:06:00.004+03:00

Şiir Bir Topak Bok

Yazan Gülten Ağrıtmış

Bir Topak Bok

Sana üstten bakarsam üstten bir topak bok,

Karşıdan bakarsam karşıdan bir topak bok,

Görürüm.

Bunu bilir misin?

Sandığın gibi üstten baktığımda şu.

Karşıdan baktığımda da bu değilsin…

Ne ben, ne sen, ne o.

Bir topak bokuz belki.

Sen ne benden üstünsün.

Ne ben senden üstünüm.

Ne o bizden üstün.

Bir topak bok…

Görünen her yerde bir topak bok…

Sadece bok.

Bir topak bok.

Bazen ben basar geçerim üstüne.

Bazen sen basar geçersin üstüne.

Bazen o basar geçer üstüne…

Özü sözü bok.

Bu işin başı sonu bok.

Bir topak bok.

19 Ağustos 2009

Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Sus Artık Sus Konuşma Yeter // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-06-11T22:01:00.002+03:00

Şiir: Sus Artık Sus Konuşma Yeter

Yazan: Gülten Ağrıtmış

Sus Artık Sus Konuşma Yeter

Çenenin altından soktuğumda konuşamasın diye artık

Hapsettiğim dillerin

Beynine kadar dayanan bıçağın ince sivri ucu

Değerken o yumuşaklığa

Başımın altındaki

Silikonlu yastık gibi

Akarsız

Tertemiz

Kabartmadan vücudumu

Öksürtmeden

Nefessiz bırakmadan beni

Ayrı bir keyif sürdürtmez mi bana.

Ben duymak istemediğim kelimeleri

Hapsederken bıçağın keskinliğiyle

Sen o nasıl durdurulduğunu halen

Anlayamadığın bakışlarınla

Gözlerin ayrık bana bakarken

Hiç ama hiç susamayacağını sanman

Ne büyük kibirdi sana

Bitti, bitti işte.

Sustun,

Susturdum.

10 Ekim 2009

Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir

Şiir Pencerem Camdan Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-06-11T21:38:00.005+03:00

Şiir Pencerem Camdan

Yazan Gülten Ağrıtmış

Pencerem Camdan

Ağaçların altında yürüyorum

Koca bir dal

Taşıyamadığı kozalağıyla

Düşer yere

Bir adım gerime.

Evimin yan duvarlarını yıktırdım

Pencereler yaptırdım

Camdan

Gökyüzü içeri dolsun diye,

Tavanıma da pencereler yaptırdım.

Camdan.

Üstüne bastığım zemini yıktırdım.

Pencereler yaptırdım,

Camdan.

Pencerelerimin kanatlarına

Kulplar yaptırdım.

O kulplardan tutup açtım.

Üstünde yürürken pencerelerin,

Kulplarına ayaklarım takıldı, camlarım kırıldı.

Pencereden evim; değil tuğladan,

Taştan kiremitten, ondan bundan;

Pencereden evim; camdan.

Altı üstü sağı solu önü arkası

Pencere, kulpları olan…

At taşını, at taşını

Kır camını

Pencerem camdan,

Kırılsa da

Pencerem camdan;

Vazgeçmem yine de camdan.

5 Aralık 2009

Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Senin Ayakların Süpürgeden Mi? // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-06-11T21:32:00.004+03:00

Şiir Senin Ayakların Süpürgeden Mi?
Yazan Gülten Ağrıtmış

Senin Ayakların Süpürgeden Mi?

Üzüm salkımları,

Süzgeç sepete dolmuş,

İçinde renginde kaybolmuş,

Örümcekler…

Kar Köpekleri

Toz karlı rüzgar…

Tilkiler bırakır,

Netliği, duruşu olanı...

Buz camdan pencereler,

Çatlak.

Ocakta çorbam sıcak…

Mangalda balık.

Üç mangal. Çalınmış,

Bir başka, iki mangal…

Beş kavanoz;

Vişne çürüğü renkte,

İstasyonda ayaklı lambalar…

Birinin kavanozuna atılmış taş;

Oyuğundan yayılan, bembeyaz ışık…

Denizde ölenler için atılan,

Can simitleri.

Rüyalara bakmak,

Unutulan anlar.

Düşünmenin yapmaktan,

Daha zor olduğunu, bil.

Balıklar düşünmez,

Hatırlamaz,

Yapar.

Sessizliğinde,

Hareketlerine devam eder.

Unuttukları kardır onlara.

Balık beyinli olmak,

Dinginlik.

Yollar…

Akıp giden evler,

Işıklar,

Plakalar,

Tüneller.

Golf oynayan,

Bowling oynayan,

Futbol oynayan,

Tenis oynayan.

Ev yeşile boyanmış

Duvarlar, dolaplar.

Yurt dışından getirtilmiş, kapı kolları;

Yumuşak, elastik, zarif,

Kolayca kapıyı açan kapı kolları,

Parlak, eskimeyen, küçük…

Telefon kulübeleri,

Ne çok değişti.

8 mm filmler,

16 mm filmler

35 mm filmler

Cd, dvd…

Objektifler; geniş, dar, zoom…

Arabanın olmayan iki tekerleği,

Vestiyerde şapkalar.

Kendini suçlu hisseden kıla tüye

Bir o kadar da arsız olan ölüye, ölüme, ölümlüye.

Çeşit, çeşit insan, insan işte...

Yüzümü örtme öldüğümde, aç.

Saklama beni örtünün altında.

Silikonu olmayan gözlük,

Odak çizgisini kaçırarak yaşamak!

Bozuk mu göz?

Körlüğe giden yol!

Isırılan, yeşilbiber.

Ağza alınan bir kaşık pilav

Kimi pilav pirinçli,

Kimisi bulgurlu,

Kimisi tavuklu,

Kimisi nohutlu,

Say, say bitmez;

Yeşilbiberin yanına, pilavlar.

Süpürüyorum her bir şeyleri,

Hep bir yerleri…

Yürürken, yürürken…

Sağa, sola

Öne, arkaya;

Yürürken süpürüyorum hep bir şeyleri.

Üstüme düşecek yorgunluğu bile, bile;

Süpürüyorum.

Süpürüyorum ben süpürüyorum.

Benim ayaklarım süpürgeden,

Senin ayakların neden?

Senin ayakların süpürgeden mi?

Ya senin ayakların…

20 Ekim 2009

Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir

Hayat Bu Be Güzelim // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-06-11T21:29:00.002+03:00

Hayat Bu Be Güzelim

Sana ben bugün terbiyesizsin, dedim.

Başını büktün, ayağa kalktın, kusura bakmayın, dedin.

Yıkıldı mı içindeki tüm hayranlık bir anda.

O ben miydim sana bunu söyleyen?

Ardından takdir edip,

Seni alkışlatan, teşekkür eden!

Çıktığımda oradan

Sana arkadan, arkadan bakan gözleri;

Sırtında ok gibi taşırken,

Alkışlattım seni herkese…

Okların sırtında da olsa,

Ok atanların elleri çırptı senin için.

Kafaları karışık…

Sen terbiyesiz miydin?

Yoksa bir o kadar mükemmel miydin?

Ellerini çırparken, onların bakışları okken,

İkilemleri çapraşık,

Bağlı yumak iplikler attılar önüne…

Sen yumak olmuş ipliklere bakarken;

Ayırmadın yinede gözlerini gözlerimden.

Şaşırttığım karmaşayı sende sorgularken,

Hayranlığın ve nefretin karıştı yüreğinde;

Yumak, yumak iplikleri atanlar önüne.

Kimisi attıklarını açmaya çalışadursun kimisi,

Atıklarını orda bırakıp,

Kafanı karıştırdılar, karışan kafalarıyla.

O sandalye koca çukur oldu san ki;

Sanki tahtadan yapılmamış gibi…

Sonra yaylı bir sandalye oldu,

Seni fırlatan; ayakta alkışlanırken…

Keşke kalsam hep ayakta dedirten

Gözlerin bana…

Baktı içli, içli.

Anlamayanlara neden ettin bu lafı, der gibi.

Oysaki hayat bu güzelim…

Bu bir antrenmandı sana.

Bir gün yere vuran, bir gün yücelten;

Bu hayat be güzelim…

Ben sana antrenmandım.

İyiliktim, yinede güzelliktim.

Bir bilsen; hayat bu be güzelim.

O kıvır, kıvır saçların,

Ceylan bakışın,

Ve gözlerine dolacak olan o yaşlara;

Hayat bu be güzelim, tam

Tam akıtırken gözyaşlarını, afallamışken;

Mırıldanırken sözlerin tüy gibi,

Duymamı isterken aslında sevgini,

Anlaşılamadım derken, daha sen,

Alkışlatırken ben seni,

Gözlerin şaşkınken, bu ne şimdi derken;

Hayat bu be güzelim…

O yüzden derim öncesine bakma.

Hep hazır ol.

Hazırlıklı ol, hayat bu.

Sen anla.

Ok atanlar anlar, anlamaz…

Onlar şaşkın,

Sonra çözer; kimileri yumakları çözer önünde,

Kimileri çözmez bırakır orda.

Hayat bu be güzelim…

Gözlerimi gözlerinden çekerken,

O içine aldığın gözlerini arkamda bırakırken,

Orada seni tek bırakırken;

Hayat bu be güzelim…

Bir gün anlayacağın, ama bugün kızacağın,

Mutlulukla mutsuzluk arasında hep seni bırakan,

Benim gibi anlar, çoğalacak

Ceylanım…

Kıvırcık saçlarınla,

Koca, koca;

Hayat bu be güzelim…

Tekrar beni arayan gözlerinle

Gözlerim olmayacak…

Orada bırakacak başka gözlerde, seni hep.

Kendi gözlerinle,

Bakacaksın hep yeni gözlere.

Güçlü olman gerektiğini bilip;

Doğru ve yanlışlarla,

Gözler, arayacaksın yeni, yeni;

Benim kadar bile bilmediğin.

Çıkarken oradan

Ceylanım…

İçim dağlı…

Hazırlarken seni hayata,

Gözlerini bırakırken arkamda,

Kıvırcık saçlım,

Hayat bu;

Bu hayat be güzelim…

22 Aralık 2008.

Gülten ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir,

Şiir Kirpiklerimin Üstünde İnsanlar İp Atlarlar Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-05-25T12:37:00.011+03:00

Şiir Kirpiklerimin Üstünde İnsanlar İp Atlarlar
Yazan Gülten Ağrıtmış

Kirpiklerimin Üstünde İnsanlar İp Atlarlar
Kirpiklerimin üstünde insanlar ip atlarlar.
Kirpiklerimin üstünde insanlar var.
Her insan her kirpiğimde,
İp atlarlarken kirpiklerimde,
Kirpiklerimde ip atlarlarken insanlar,
Kirpiklerimde ip atlaya, atlaya
Gider bu insanlar.
İnsanlar kirpiklerimde;
Bir biri, biri, biri.
Düşer bir anda, aradaki boşluktan
Düşerken biri, tutunur kirpiğime.
Sallanır orada bir süre tek eliyle
Bir biri, biri, biri.
Diğer elinde bırakamadığı ipliğiyle.
Tek eli kayarken kirpiğimden
Kökünden kopar kirpiğim,
Düşer yanağıma.
Bekleyen; dış dünyadan
Koca bir çift göz, gözüyle yanağıma bakarken;
Koca dev parmakları yaklaşır
Düşen kirpiğe,
Başparmağıyla işaret parmağının arasına alır
Kirpiği,
Dudaklarıma doğru uzatır,
'Dilek dile ve üfle' der.
Dilek dile, üfle.
24 Ocak 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Şiir Karnında Düğmeler Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-05-25T12:19:00.007+03:00

Şiir Karnında Düğmeler
Yazan Gülten Ağrıtmış

Karnında Düğmeler
Bir elimi karnına koyuyordun
Diğer elimde makas
Karnına batırmış ucunu
Kesiyordu derinden içeri
Yatıyordun yatakta
Başını kaldırmış
Seyrediyordun karnının kesilişini
Acımıyor muydu yüreğin
Kepçelerle bardaklara konarken
Kimisi kola kimisi çay kimisi şarap niyetine
İçerken
İçindekileri
Kepçe, kepçe koyarken bardaklara
İçinde tükensin istedim
Olmadı
Pompaladı kalbin pompaladı
Baş edemedim
Ben tekrar düğmeler diktim
Karnında düğmeler
Düğmelere ilikledim karnını
Karnının içindekileri
Yüreğinden pompaladığın
Kanları biriktirmeni izledim karnında
Elimi karnına koymak
Zor geldiğinde
Düğmelerine baktım gittikçe çoğalan
İpliklerle dikilmiş dört delikli düğmelerine
Bütün vücudun düğmelerle kaplandı
Saç örgülü sarkan ipliklerle
İpeksi çarşaf karnından kaldıramadığım elim
Düğmeli karnında sere serpe
Dolanmaz, dolanamaz oldu.
8 Mart 2010
Gülten Ağrıtmış

Tik tak, Tik tak, Tik, tak. // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-05-09T08:41:00.004+03:00

Tik tak, Tik tak, Tik, tak.

Tik tak, tik tak, tik, tak.

Paralar,

Paralar.

Kaybettiğim;

Paralar.

Tıkır,

Tıkır.

Tik tak,

Tik tak.

Tik, tak

Geçer zaman.

Paralar,

Paralar.

Yüreğim;

Paralar,

Kendini.

Tıkır,

Tıkır.

Tik tak,

Tik tak.

Tik, tak.

Geçer,

Geçer;

Zaman.

9 Nisan 2009

Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir

Nasıl Geçiyor Zaman Hızla // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-05-09T08:36:00.002+03:00

Nasıl Geçiyor Zaman Hızla

Nasıl geçiyor zaman hızla...

Hüzün kaplıyor bazen içimi,

Daha doya, doya seviyorum, haykırmak,

Aynı kalmayan zaman dilimlerine;

Hüzün kaplıyor içimi.

Hayatın yarattığı yorgunluğu;

Sırtlarken,

Nasıl geçiyor zaman hızla.

Elimde kalan üç beş kare fotoğrafla,

Hüzün kaplıyor bazen içimi…

11 Nisan 2009

Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir

Saçlarım İğneler // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-05-09T08:29:00.001+03:00

Saçlarım İğneler

Gövden gövdeme yaslıydı…

Yetmedi…

Eller vardı saçlarım da kolları olmayan

Bedeni olmayan…

Eller, bir değil, iki değil, üç değil,

Eller, eller, eller…

Hoşça kal sevgilim

Hoşça kal

Kolların yok

Bedenin yok

Bu el kimin

Bu eller kimin

Kalabalık insanlar

Ellerinde ne var bu insanların

Saçlarımı okşayan kim

Kimler…

Tek, tek çekiyor her biri saç tellerimi,

Eller çekiyor…

Kalmayan saçlarım yetmiyor onlara…

Ellerinde iğneler deliyor şimdi

Köklerini…

Batırıyorlar saç köklerime iğnelerini…

Sonra bırakıyorlar orda iğneleri.

Başımda iğneler, iğneler, iğneler…

Kolları yok ellerin, bedeni yok.

Saçlarım yolunmuş, koparılmış…

Saçlarım iğneler.

Derimin içinde demirin sertliği,

Batan sivri uçları yaşamın gerçeği…

9 Temmuz 2009

Gülten Ağrıtmış

Beynimi Tutuyorum Ellerimle // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-05-09T08:05:00.001+03:00

Beynimi Tutuyorum Ellerimle

Yüzüm büzük, büzük.

Üst dudağım alnıma doğru çekik.

Bütün mimiklerim dondurulmuş buz gibi

Dokunsa bir nokta dağılacak sanki.

Elinde pense dili tutmuş diğer eliyle alttan alta keser,

Bıçağı gözünü oyar,

Öbürü saçını yüzer alnından geriye,

Arkadan girenler, önden girenler odalara,

Boğazını mengeneye vermiş,

Mumla yakar odaları,

Tek gözlü odayı,

Çift gözlü odayı,

İsyan eder beynim isyan eder,

Tepsilerde gelen kokulu yemekler,

Kimisini asar, kimisini keser,

Kimisini dağlar.

Bu nedir, sinema mı, gerçek mi?

Derinin yanık kokusu burnuma gelir.

Egoların savaşı.

Uçan böcekler demir olmuş, yer bitirir her şeyi,

Birisi var evi gerilim, korku filmi dolu,

Katmaz der sanat insana bir şey,

Eğitmez insanı, yönlendirmez, der.

İnsan neyse odur, der.

Kalırım şaşkın onu dinlerken.

Ben okumam kitap,

Gerek görmem, der.

Ben de yazarım niye okuyayım yazarı,

Eğitmez, yönlendirmez, katmaz sanat,

Sanat eğlendirir güldürür beni,

Herkese yaptığı da budur

İnsan neyse odur, der.

Dinlerim etrafımdaki sesleri,

Dinlerim.

Seyrederim, duyarım, dokunurum

Buz gibi her şey!

İnsana ne oldu,

Kim yalanlar benle beraber,

Kim haykırır benle beraber,

Onca kırbaçlanmalar,

Bitmeyen idam cezaları,

Neyin yasak olması doğru,

Neyin yasak olmaması doğru,

Kavramlarının karıştığı bir evren,

Gelişmekte olan ülkeler,

Gelişmiş ülkeler,

Gelişmemiş ülkeler,

Ve dünya.

Kulağımı çıkarıyorum artık,

Elimi beynime sokup

Sevmek istiyorum onu,

Yatıştırmak.

Beni seyredenlere bakıyorum,

Derilerindeki işkencelere…

Karnında yediği tekme, bebeği içinde,

Kanayan yaralara,

Dayak yiyen, dövülenlere,

Biri var, orda biri var

Dayanan, insanın kopuş noktasına…

Bu nedir, savaş mı yoksa normal bir yaşam mı?

Kardan bir ampul,

Düştü elimden kırıldı…

Egoların çarpması,

Yankılanır gümbür, gümbür

Elimde gözlük çerçevesi

Kollarım havada

Parçaladım bir anda

Görmeyecek gözleri artık net,

Görmeyecek.

Diğer elimle diğer kulağımı çıkarıyorum.

İki elimle beynimi tutuyorum içten,

Gözlerimi kapatıyorum artık,

Susuyorum.

İçim bulanıyor.

Yerde kardan, kırık ampul taneleri;

Bulamıyorum artık diyecek bir şey,

Bulamıyorum.

16 Temmuz 2009

Gülten Ağrıtmış

Telif Hakkı Uyarısı
5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 81. Maddesi gereği eserin tamamının telif hakları yazara aittir. Herhangi bir şekilde "alıntı olduğu ve hangi yazara ait olduğu" belirtilmeden ve yazarın sitemizdeki sayfasına link vermeden kullanmak hırsızlıkla eşdeğer suçtur. İlgili Kanun gereği Eser sahibi şikayetçi olduğu taktirde cezai müeyyidesi 3 yıldan 6 yıla kadar paraya çevrilemez hapis, 150.000/300.000 YTL ağır para cezasıdır. Yine İnternet yasası gereği de her hangi bir sitede yazıların kullanılması halinde site sahipleri sorumlu olup, sistemlerini Cumhuriyet Savcılıklarının incelemelerine açmak durumundadır. Gelişen teknoloji sayesinde yapılan incelemeler; IP tespiti ve yazının gönderildiği bilgisayarın bulunmasına imkan vermektedir. Şikayet halinde, sitemizin avukatları da konu ile ilgileneceklerdir...

Çığlık Atıyorum Duyuyor Musunuz? // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-05-09T07:48:00.001+03:00

Çığlık Atıyorum Duyuyor Musunuz?

Yanımda yatan sen miydin?

İnsanlar kimlerle yatıyor.

Biliyorlar mı?

Biliyorlar mı kim olduklarını; gözlerini,

Sözlerini, seslerini; biliyorlar mı?

Simsiyah gözlerin.

Yeşili, mavisi, kahverengisi, sarısı, elası,

Kaybolmuş…

Büyümüş karanlık.

Başımı aynaya çeviriyorum.

Arkamdan tam omzumdan bakan yine sensin.

Senler ne çok.

Hepsinin bir adı var,

Aile, akraba, iş arkadaşı, çevre, komşu, arkadaş, dost, sevgili, eş, çocuk.

Kadın, erkek.

Gözlerim aynada.

Bakıyorum her gün birine.

Onlardan biri sensin.

Bugün hangisisin?

Büyüyor kocaman gözlerin.

Gözlerim büyüyor.

Gözlerimin karanlığından kaçıyorsun.

Kaçırıyorsun gözlerini,

Korkuyla.

Kaçırıyorum gözlerimi.

Korkuyla.

Aynadan,

Karanlığından kaçamıyorum.

Karanlığımdan kaçamıyorum.

Bugün hangisisin?

Ailem, akrabam, iş arkadaşım, çevrem, komşum, arkadaşım, dostum, sevgilim, eşim, çocuğum.

Hangisisin bugün?

Kadın, erkek!

İnsanların karanlığı.

Sitem dolu.

Derin karanlık her yer.

Derin karanlık bir yer.

Ayaklarımın altında su,

Çok az ışık süzmesi var.

Dimdik duruyorum ayakta.

Kollarım bağdaş, yukarı bakıyorum.

Sızan ışığa,

Sesleniyorum.

Birileri var mı orda?

Yankılanıyor.

Ayaklarıma sürtünüyor tonlarcası.

Kıvıl, kıvıl.

Başımı eğip bakmak istemiyorum.

Dolu, sanki.

Sürtünüyor tonlarca yük.

Eğmem gerek başımı, bakmam.

Neden eğmem gerek?

Yukarı bakıyorum sızan ışığa.

Kuyu çok derin, ışık çok uzakta.

Süzme gibi içeri vuran…

Duvarlar ıslak, karanlık ayaktayım hep.

Dimdik.

Ayaklarım ıslak, suda dizimin altına kadar.

Su, olduğu kadar dolu,

Dolu içi suyun?

Eğmem gerek başımı eğmem.

Sürtünen ne böyle?

Islak, yumuşak, ılık!

Kımıldatamıyorum ayaklarımı artık.

Doğuruyor sanki!

Çoğalıyor.

Sızan ışıkta, büyümüş karanlık gözlerim.

Tahammülsüzlükle.

Bakıyorum.

Beyaz kıvıl, kıvıl; solucanlar.

Sarılmışlar, dolanmışlar ayaklarıma.

Duvarlara kadar tıklım tıklımlar.

Çoğalırlar olan yerde.

Yükselir su biraz daha,

Biraz daha.

Çıkmayan çığlığımı

Duyarım içimde.

Solucanlar, solucanlar; kıvıl, kıvıl.

Bakarlar bana kırmızı gözleriyle

Kendi beyazlıklarından bakarlar kıvrak bedenlerini eğip.

Dimdik ayakta duruyorum kollarım bağdaş.

Sadece ağzımı açarım olabildiğince

Çıkmayan sesimle,

Atarım çığlığımı.

Sonra seslenirim içimden yumuşacık.

Birileri var mı orda?

20 Temmuz 2009

Gülten Ağrıtmış

Caddelerde Burgular // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-05-09T07:44:00.001+03:00

Caddelerde Burgular

Bir burgu demirden, soğuk.
En üstten aşağıya doğru kayar.
Pencerelerde ışığın arkasında
Karaltı gölgeler.
Gökyüzünde uçak, küçücük ışıkları yanıp sönen
Şimşek çakar, ışığı görünür sadece
Kayar burgudan aşağı.
Bir kadın çığlığı,
Dedikodu; kolu kesilmiş,
Boynu kesilmiş...
Karanlıkta çığlığı.
Sokaklara demir balkondan bakar
İnsanlar...
Bir adam çökmüş
Yere, yalnız, göz ucuyla keser caddeyi.
Bir başkası sigarandan ister,
Verme; bağırır alabildiğince,
Basar çığlığını gösterir usturasını;
Nerdeyim ben nerde,
Ne oldu sokaklara...
Sokaklar niye yalnız, mutsuz,
Niye çığlıklarla dolu
Nerde, tebessümler;
Taksilerde sopalar,
Şoförler sinirli...
Bakkallar da tezgah altında silahlar.
Nerdeyim ben nerde.
Burgudan kayıyorum aşağıya,
İstanbul ne oldu sana,
Taksiminden, bir başka,
Bir başka ucuna siyah karanlık.
Bu kaos bu karmaşa,
Burgudan kayarken aşağıya,
Nerde lunaparklardaki eğlence,
Lunaparklar bile dehşet seslerinde artık.
Eğlence maskelerde.
Gölgeler dolu her yer.
Pencerelerin arkasındaki
Kara gölge, hangi
Gölgenin, hangi türü,
Çığlıklar her yerde...
Kulakların kaldırmaz
Beynin kaldırmaz
Çoğalır gölgeler.
Bitmez çığlıklar.
Kayarsın burgudan aşağıya,
Kayarsın yalnız.
Senin gibi
Kayan başka burgulardaki insanlara da bakarsın,
Bakarsın.
Burgulardan kayıp dökülenler tek, tek.
Bitince burgudan kaymalar,
Senin kayman, onun kayması, benim kaymam…
Ne olacak, sen ne olacaksın, o ne olacak...
Ben ne olacağım...
Gölgeler ve çığlıklar.
Caddelerde uzun, uzun burgular.
Tepesinden aşağıya kayanlar,
Kayanlar.
İstanbul sana ne oldu,
Nerdeyim ben nerde.
Sana ne oldu İstanbul.
Sokaklar sana ne oldu.
Ne oldu...

12 Temmuz 2009
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır / 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir

Annem Derdi Ki // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-05-06T12:25:00.001+03:00

Annem Derdi Ki

Annem derdi ki;

Derdi ki annem, daha küçüksün;

Neler, neler yaşayacaksın,

Neler göreceksin.

Hep doğrular yaşatılacak sandım.

Sonra yaşatılan yanlışlarla

Olgunlaşıldığını öğrendim.

Kendi doğrularımı bulup,

Büyümenin yollarını aradım.

Annem derdi ki daha küçüksün,

Hiç büyüyemedim ben annem sana,

Hep yaşadım, neler, neler yaşadım.

Neler, neler gördüm.

Büyüyemedim annem,

Annem derdi ki daha neler göreceksin,

Neler yaşayacaksın,

Bitmez miymiş annem.

Sevincin içinde üzüntü,

Mutluluğun içinde mutsuzluk

Bu kadar mı, kardeşmiş annem.

Sağlıklı yaşanır sandım, acılar gördüm, acılarını, acılarımı,

Çileler çekenleri, çilelerini, çilelerimi

Büyümenin yollarını aradım annem.

Ben senin küçük yavrun;

Neler gördü, neler yaşadı,

Daha da göreceklerim, yaşayacaklarım var;

Annem.

Dayanır mı yüreğim hepsine,

Dayanır mı sağlığım bunca yüke…

Ben büyümek istemedim artık annem…

Sil baştan;

Senin küçüğün kalamaz mıyım?

Senin küçük bebeğin olamaz mıyım?

Anne,

Annem.

Annem derdi ki

Daha küçüksün;

Neler, neler yaşayacaksın,

Neler göreceksin.

Annem, sen neler yaşadın,

Neler gördün,

Bunca yükü nasıl taşıdın annem.

Hep güçlü görünmen banadır annem bilirim.

Boynumu eğmeyeyim pes etmeyeyim diyedir

Annem,

Sil baştan başlayamaz mıyız?

Annem.

Yokmudur bunun başka yolu annem.

Yok mudur?

27 Haziran 2009

Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır / 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir

Anam // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-05-06T11:58:00.001+03:00

Anam

Anamın ölüsünü göstermeden,
Gömmeyin demiştim.
O beyaz tenine
Son bir kez sarılmadan,
O pamuk tenini,
Koklamadan,
Beyazlaşmış yüzüne
Dokunmadan,
O sevgi dolu,
Uçsuz bucaksız maviliğiyle,
Bana bakamayacağını bildiğim
Gözlerinin, gözkapaklarını ellemeden,
Son bir kez
Ellerini,
O güzel ellerini öpmeden,
O açık kahve ağ dolu saçlarını
Okşamadan,
Gömmeyin demiştim.
Anamın ölüsünü göstermeden,
Gömmeyin demiştim,
Gömmeyin.

26 mart 1990
Gülten Ağrıtmış

Telif Hakkı Uyarısı

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir

Kelimeleri silmek gerek //

2010-05-06T10:46:00.004+03:00

Şiir: Kelimeleri Silmek Gerek
Yazan: Gülten Ağrıtmış

Kelimeleri silmek gerek

kelimeleri silmek gerek.
bir kelime de tek başına
silmek için yeterli olsa gerek.

gülten ağrıtmış

...

Telif Hakkı Uyarısı
5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 81. Maddesi gereği eserin tamamının telif hakları yazara aittir. Herhangi bir şekilde "alıntı olduğu ve hangi yazara ait olduğu" belirtilmeden ve yazarın sitemizdeki sayfasına link vermeden kullanmak hırsızlıkla eşdeğer suçtur. İlgili Kanun gereği Eser sahibi şikayetçi olduğu taktirde cezai müeyyidesi 3 yıldan 6 yıla kadar paraya çevrilemez hapis, 150.000/300.000 YTL ağır para cezasıdır. Yine İnternet yasası gereği de her hangi bir sitede yazıların kullanılması halinde site sahipleri sorumlu olup, sistemlerini Cumhuriyet Savcılıklarının incelemelerine açmak durumundadır. Gelişen teknoloji sayesinde yapılan incelemeler; IP tespiti ve yazının gönderildiği bilgisayarın bulunmasına imkan vermektedir. Şikayet halinde, sitemizin avukatları da konu ile ilgileneceklerdir...

İki Elin Sesi // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-05-06T09:37:00.008+03:00

Şiir: İki Elin Sesi

Yazan : Gülten Ağrıtmış

İki Elin Sesi

Geçer günler hızla...
Oysa günlere ne yorgunluklar çöker,
Ne keyifler,
Ne zorluklar,
Ne emekler, ne güzellikler çeker,
Hep günler,
Vardır;
O gülümsemeler o yüzden bir başka anlamlıdır,
Bir başka yerde,
İki elle çıkan ses;

O yüzden bir başka dosttur.

22 Nisan 2009
Gülten Ağrıtmış

Şiir Kolik

http://www.siirkolik.com/siirler/47188-iki-elin-sesi.asp
Antoloji

http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp?un=564022&siir_id=1216072&sair=74896&sira=10&adet=17
Edebiyat Defteri

http://www.edebiyatdefteri.com/siir/252553/iki-elin-sesi.html

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktır. / 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Öykü: Çizilen Halka // Yazan: Gülten Ağrıtmış

2010-05-03T13:12:00.007+03:00

Öykü : Çizilen Halka
Yazan : Gülten Ağrıtmış

Avrupa Öykü Yarışması Hollanda'ya Gönderilen

Çizilen Halka Öykü

http://aktueldergi.de/index.php?option=com_content&view=article&id=1204:1-platform-dergisi-avrupa-oeykue-yarmas-sonucland&catid=40:kultur&Itemid=55

Pazartesi, 31 Mayıs 2010 12:48

Aktuel Dergi den web sitsinden verilen haberden alıntı //

1. Platform Dergisi Avrupa Öykü Yarışması...

12 yıldır Hollanda'da aylık yayımlanan Platform Dergisi ve Kadın Dergisi'nin birlikte organize ettiği yarışmaya katılım.

Platform Dergisi ve Kadın Dergisi'nin 2010 yılında düzenlediği 1. Avrupa Öykü Yarışmasına Avrupa, Türkiye ve dünyanın çeşitli ülkelerinden 115 öykü ile büyük bir katılım oldu. Özellikle kaliteleri birbirlerine yakın olan öyküler kendi aralarında kıyasıya yarıştılar.

Birinciliği Az Pişmiş Gerçeklik ve Çorba Ruhu adlı öyküsüyle Nazan Bilen (Hollanda)kazandı.

İkinciliği Tütün Kolonyası adlı öyküsüyle Kadriye Bakşi (Almanya)kazandı.

Üçüncülüğü Birinci Cümle adlı öyküsüyle Ezgi Gürçay (Türkiye)kazandı.

3 kişiye mansiyon ödülü verildi.

1 - Alper Bilgili - Bahtsız Zeynep ve Nedensel Zevci

2 - Murat Can Kibiroğlu – Sistasyon

3 - Hasan Türksel – Karantina Adası

Yarışmaya katılanlar arasında kaliteli metinleriyle az bir farkla ödülleri kaçıran; Merih Günay, MuratTaş, Türker Semin, Gülten Ağrıtmış, Başak Devrim Karadağ, Ayşe Kardeşoğlu, Bensu Kaya, Cafer Ünsal, Fatma Işık, Ümit Aykut Aktaş, Abdullah Konuksever ve Abdullah Ziya Kabak’a daha sonraki yarışmalarda başarılar diliyoruz.

Türkiye'de Ihlamur Dergisinde Okuyucularıyla Buluşması

e-dergi olarak incelemek için: www.ihlamurdergisi.com/arsiv.htm

Ihlamur Dergisi

Yıl 2 / 4. SAYI (Nisan - Mayıs - Haziran 2010)

Öykü : Çizilen Halka

Yazan : Gülten Ağrıtmış

Sayfa 42 - 43

Dördüncü sayı...

Okuyucularıyla Gülten Ağrıtmış Ihlamur Dergisinin Dördüncü Sayısında Çizilen Halka Öyküsüyle Buluştu...

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır / 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Şiir Senin Adın İstanbul Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-04-25T13:07:00.009+03:00

Şiir Senin Adın İstanbul
Yazan Gülten Ağrıtmış

Senin Adın İstanbul
Ne İstanbul’u sevmeyenler var!
Her yer olmuş, keşmekeş.
Yok, kadına bir damla saygı,
Değer kalmamış erkeğine.
Çalkalanır dünya
Kesilmiş, biçilmiş,
İtilmiş, kakılmış, her yerde,
Her yerde, her beden.
İstanbul derim ben, yine de İstanbul.
Medeniyet belirtisi insana saygıda başlar.
İstanbul’un sokaklarında.
Değişmem seni, senin en kötü haline,
Çözümlemelerin var İstanbul’um.
Nefes aldım, yine de sadece senin yanında.
Kadınım ben İstanbul’um, kadın.
Erkeğim ben İstanbul’um, erkek.
Adam gibi adamım.
Çirkinlik kadar, güzelliği de içinde barındıran,
Güzel erkeğinde, kadınında bana
Var olduğunu söyleyen,
Tek şehrimsin.
Şehrimsin sen benim
Çıkmazlara çareler bulan,
Çıkmazları da içinde barındıran.
Erkekleri ayrı, ayrı olan.
Kadınları ayrı, ayrı olan.
Koşabildiğim, kaçabildiğim şehrimsin sen benim,
İstanbul’um.
Bir de benim gözümden bak.
İnsan halimle bak.
Yalnızlığımı yaşayabildiğim,
Bir o kadar,
Yalnız olmadığımı da bana yaşatan,
Şehrimsin sen.
Var olduğum, kendimi bulduğum,Toprağımsın sen.
İstanbul.
Ne severim seni, çocukluğumdan beri.
Hiç yerine koyamadığım,
Değişik,
Beni tek, ama tek var eden
Cennetimsim.
İstanbul’umsun,
İstanbul.
Senin adın İstanbul,
‘’ İstanbul ’’.
5 Ekim 2009
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Şiir Mor Duvarın Ötesi Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-02-28T23:29:00.011+02:00

Şiir Mor Duvarın Ötesi
Yazan Gülten Ağrıtmış

Mor Duvarın Ötesi
Kuru mor yapraklar dallarda,
Uçuşuyorlar rüzgarda.
Pelerinli bir kadın;
Bisikletin üstünde,
Sepetinde çantasıyla,
Frenleri sıkar avuçlarında.
Durdurur bir anda,
Elinde çanta.
Çevirdiği pedallarla,
Bıraktığı bisikleti,
Devrilir, devrilir tam orada;
Çıkardığı sesiyle,
Sessizliğinde.
Koşar,
Koşar,
Koşar adımlarla,
Mor duvarın ötesine.
Mor kazak,
Mor saç bandı,
Mor saat,
Mor bileklik,
Mor yüzük,
Uzun bir mor yol.
Yolda beyaz kesik çizgiler.
Hızlı, hızlı geçer şeritler.
Şeritler seni, beni;
Senin benim gibi koşan,
Benleri sergiler.
13 Şubat 2010
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

Şiir Beyaz Kar İnsan Yazan Gülten Ağrıtmış

2010-01-06T18:18:00.011+02:00

Şiir Beyaz Kar İnsan
Yazan Gülten Ağrıtmış

Beyaz Kar İnsan
Beyaz mantarlar her yerde
Mum çiçekleri
Beyaz kadife koltuk
Beyaz dolap
Beyaz sandalye
Beyaz masa
Beyaz gergedan boynuzları
Beyaz silahın namlusu
Beyaz bir gömlek bir kravat
Beyaz gelinlik
Tüllerin arasında
Kareli gömleklerde oynanan dama
Masalarda yenen yemekler
Akan beyaz gözyaşları
Beyaz damlalar
Beyaz musluk
Beyaz içi dolan kova
Özlediğim sen
Sen sandığım
Beyaz kelebek
Beyaz güvercin
Beyaz nehir
Beyaz deniz
Beyaz kardan
Beyaz kar insan
Beyaz ışığın
Altında
Kardan
Beyaz Kar İnsan.
15 Aralık 2009
Gülten Ağrıtmış

5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır 81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir.

2009-10-30T14:06:00.008+02:00