Şiir Bu Soruyu Kendine Sorman Gerek
Yazan Gülten Ağrıtmış
Bu Soruyu Kendine Sorman Gerek
Beneklenmiş güvercin yumurtası avuçlarımın arasında
Tüyleri de avuçlarımda
Uçamayan gövdesi kazanımda
Altında ateş
Ölen özgürlük
At nallarının sesi
Saçlarımı acıtarak iki örgü yapan yaban
Elimde makas dibinden kesip attığım örgülü saçlar
O saçları ören ellerin parmaklarını
Acıtamasın bir daha diye koparışım
Tutulmayan sözler
Balyozun sallanırken havadaki sesi
Şiddetin nefesi
Öfkenin dünü bugünü yarını
Bir atın üstünde yol alırken
Önümü kesenlere
Salladığım altın keskin kılıç
Kalkanıma çarpan, saldıranlar
Boyum kadar kalkan
Taşırken yorulan ben
Gücüme güç katan yaradan
Büzüşen böbreklerim
Şelalenin altında
Şelalenin suyundan doldururken
Bir bardağa o suyu
Yudumlanma adına beklerken
Şelalenin altında gölge kalanlar
Bir çocuk kısa paçalı canlı gözlerle bakan
Yaşlanmış ama hayattan
Yaşamaktan vazgeçmemiş
Ümidi hiç sönmemiş bir kadın
Yaşamak istemiyorum diyenlere
Utandırmak adına, yaşama sevdalı.
Sepetim var kolumda
Sırtımda yaralarım
İçimde kalan ucu kırılmış mızraklar
Asalaklar beslenir
Her yerde siyah sülükler
Birbirlerini kollar
Teslimiyet onlara cahillikte
İltihap bıraktıkları her hücrede
Uyan
Doğru izler bırak
Doğru izde yürü
Uyan
Sadece uyan.
7 Ocak 2010
Gülten Ağrıtmış
5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır/81. Maddesi gereği her eserin tamamının telif hakları yazara aittir
